ب : ايراد خطبه براى مردم
ج : بناى مسجد
نماز جمعه را رسول خدا ( ص ) در ميان بنى سالم بن عمرو بن عوف به جاى آورد . چنين به نظر مىرسد كه آن حضرت اين نماز را در زمينى باز برگزار كرد ، زيرا در آن زمان هنوز مسجدى برپا نشده بود . هر چند از آنجا كه رسول خدا ( ص ) اين نقطه را براى نماز برگزيده بود - به ويژه آن كه وى ولّى امر مسلمين نيز بود - همين نقطه مسجدى به شمار مىرفت كه در آن نماز اقامه مىشد .
در مورد خطبهء رسول اكرم ( ص ) نيز گفته شده است آن حضرت اين خطبه را در روز جمعه ايراد فرمود . البتّه در اين باره دو روايت وجود دارد كه يكى از آنها متضمّن دو خطبه است و بدين ترتيب مجموعا سه خطبه از رسول اكرم ( ص ) رسيده است يكى خطبهاى كه ابن جرير طبرى آن را نقل كرده ، ديگرى كه نسبة كوتاهتر است و بيهقى آن را روايت نموده و بالاخره سوّمى نيز توسّط بيهقى پس از ذكر اين خطبه آمده است .
اينك ما هر سه خطبه را ذكر مىكنيم ، هر چند دربارهء برخى از راويان آنها جاى ترديد و تأمّل و جاى سخن است ، اما اين سه خطبه در مجموع به كلام و مواعظ رسول خدا ( ص ) شباهت دارد :
يك : خطبه به روايت طبرى :
سپاس خداوند را سزاست . او را سپاس مىگويم ، و از او كمك مىجويم ، از او آمرزش مىطلبم و از او هدايت مىخواهم . به او ايمان دارم و كافر نيستم و با هركس كه به او كافر شود دشمنم .
گواهى مىدهم كه خدايى جز الله نيست و هيچ شريك ندارد و محمّد بنده و فرستادهء اوست كه او را پس از دورهاى از غيبت رسولان ، فقدان آگاهى ، گمراهى مردم ، درهم ريختگى اوضاع و نزديك شدن به قيامت و پايان عمر هستى ، با پيام هدايت و دين حق و نور و موعظه برانگيخته است .