حضرت اين سرود را سردادند كه
« ماه از ثنية الوداع بر ما تابيد .
تا آن زمان كه كسى خدا را بخواند شكر و سپاس [ اين موهبت ] بر ما واجب است .
اى كه در ميان ما مبعوث شدهاى فرمانى روا بر ما آوردهاى » « 30 » .
اين خبر در سنن ترمذى و سنن نسائى نيز از سائب بن يزيد روايت شده است .
روايت فوق تصويرى است از يك استقبال باشكوه در ميان فريادهاى تكبير كه به ميمنت ورود رسول خدا ( ص ) سر داده مىشد . در كنار اين صحنهء استقبال عمل ديگرى نيز در معناى خود زيباتر و باشكوهتر از اين استقبال جريان داشت و آن عبارت بود از رقابت و سبقت هر يك از عشاير اوس و خزرج بر سر به دست گرفتن
هامش
( 30 ) -طلع البدر علينا * من ثنيات الوداعوجب الشكر علينا * ما دعا للّه داعايها المبعوث فينا * جئت بالامر المطاعقابل ذكر است كه ابن قيّم چنين عقيده دارد كه اين شعار در هنگام استقبال مردم از پيامبر ( ص ) در بازگشت وى از غزوهء تبوك و تنها شامل دو بيت نخست بوده است . ابن قيم براى اين عقيده به دو دليل استناد مىكند . يكى آن كه در غياب رسول خدا ( ص ) در جريان غزوهء تبوك فتنهگران در مدينه فتنه به پا كردند و همين امر سبب شد تا مسلمانان به ورود پيامبر اشتياق بيشترى داشته باشند و از آن شادمان شوند و بدين ترتيب نوجوانان و زنان در استقبال آن حضرت اين شعار را سر دهند ، ديگر آن كه ثنيّة الوداع در مدخل مدينه از سمت [ شمال ] مقابل شام قرار دارد نه در مدخلى كه در سمت مكّه قرار مىگيرد . ابن قيّم در اين باره مىگويد : « چون رسول خدا ( ص ) [ در بازگشت از تبوك ] به مدينه نزديك شد مردم براى استقبال از آن حضرت بيرون آمدند و زنان و كودكان نيز بيرون آمدند و اين شعار را سردادند كهطلع البدر علينا من ثنيات الوداع . * وجب الشكر علينا ما دعا لله داع » .البته برخى از روايان مىگويند اين شعار در هنگام ورود پيامبر ( ص ) از مكه به مدينه سر داده شده است . اما [ از نظر ابن قيّم ] اين توهمّى آشكار است ، زيرا ثنية الوداع در مدخل مدينه از سمت شام قرار دارد و كسى كه از مكّه به مدينه بيايد از اين نقطه گذر نمىكند و آن را نمىبيند مگر آن كه به قصد شام از مدينه بيرون آيد » . مؤلّف .