فصل سيزدهم دو حادثهء غيبى
شكافته شدن ماه
293 - گفتيم كه پس از دعاى رسول اكرم ( ص ) حوادثى به امر خدا روى داد كه مىتوان گفت بر اثر رخداد دعاى او بود و براى زدور ساختن تنهايى و احساس غربت از قلب مطهر او ، چه ، آمدن فرشته كوهها به حضور آن حضرت براى آن بود كه او كه از كاستى توان و ضعف قدرت خويش به خداوند شكايت برده بود احساس قدرت كند ، گوش فرا دادن جنّيان به قرآن كريم و ايمان آوردن برخى از آنان نيز براى آن بود كه آن حضرت با احساس فراوانى پيروان انديشهء تنهايى را از خود دور كند و بالاخره فراهم آمدن پناهندگى اعطايى ( از سوى يكى از بزرگان مكّه ) براى آن كه آن حضرت به شهر وارد شود و در آنجا دعوت خويش را تكميل كند و همهء اين رخدادها براى اثبات اين بود كه رسول خدا ( ص ) را راه و چاره فراوان است . به بيان ديگر ، خداوند او را بدين رهنمون گشت تا كمى راه و چاره را كه از آن به خداوند شكايت برده بود مرتفع گردد .
اينك پس از همهء اينها نوبت به آيات محسوس مىرسيد كه شكافته شدن ماه و سير شبانه تا قدس و معراج از آن جمله بود تا خداوند به رسول خويش بيان بنماياند كه « [ اى رسول ] خداوند تو را رها و فراموش نكرده است » « 1 » .
هامش
( 1 ) - ضحى / 3 .