گشت كه پيامبرى وجود دارد كه اعراب به درك زمان او نايل شدهاند و هنگام بعثت او فرا رسيده است .
سرزمين عربى و بويژه حجاز براى پذيرش رسالتى جديد آمادگى داشت و در آن از احتمال آمدن پيامبرى كه مبعوث خواهد گشت ياد مىشد و بسيارى از كسانى كه بررسى در ديگر اديان داشتند ، از اين امر سخن مىگفتند ، از قبيل آنچه در سطور قبل به نقل از قسّ بن ساعده گذشت . شايد آنچه از وى نقل شده به اين اشاره داشته باشد كه او با مسيحيّت ارتباطى داشت و از آنان اين بشارت را گرفته بود ؛ بويژه آنكه در قرآن كريم چنين بشارتى در نزد مسيحيان اثبات شده است و به تصريح قرآن مژدهء آمدن احمد ( ص ) در تورات و انجيل وجود دارد ، آنجا كه خداوند مىفرمايد : آنان كه از پيامبرى امّى پيروى مىكنند كه نام او را در نزد خويش در تورات و انجيل نوشته مىيابند » « 2 » ، « محمّد رسول خداست و كسانى كه با اويند بر كافران سختگير و با همديگر رؤوف و مهربانند . آنان را در ركوع و در سجده مىبينى كه فضل و خشنودى خداوند را مىجويند . نشان ايمان آنان از اثر سجدههايشان بر پيشانى آنان است . اين مثل مؤمنان در تورات و مثل آنان در انجيل است » « 3 » ، « ياد آر آن هنگام را كه خداوند از پيامبران پيمان گرفت كه آن هنگام كه كتاب و حكمتتان دادم و سپس رسولى كه تصديق كنندهء آنچه با شماست آمده به او ايمان آوريد و او را يارى كنيد . گفت : آيا اقرار كرديد و پيمان مرا بر اين حقيقت گرفتيد ؟ گفت : پس گواهى دهيد و من با شما از گواهانم » « 4 » و « ياد آر آن هنگام كه عيسى پسر مريم گفت : اى بنى اسرائيل ، من رسول خدا به سوى شمايم و تأييد كنندهء آنچه از تورات در پيش روى دارم و مژده دهندهام به پيامبرى كه پس از من
هامش
( 2 ) - اعراف / 157 .
( 3 ) - فتح / 29 .
( 4 ) - آل عمران / 81 .