و دمّعت السماء بمايندى الث * رى و يبل اذيال النسيم « 1 »
همچنين گفته است « 2 » :
لست ادرى اهم تماثيل صفر * و نحاس مجوف او رخام
فكأنى اقرأ به حرف ابى عمرو * و على القوم سورة الانعام « 3 »
شاعرى ديگر در توصيف جبهاى گفته است « 4 » :
دبّ فيها البلى فلانت و رقت * فهى تقرأ اذا السماء انشقت « 5 »
شاعرى ديگر در مضمونى ديگر گفته است :
الا يا ايها الامر ال * لذى الهم به برّح
اذا ضاق بك الامر * ففكّر فى الم نشرح
فان العسر مقرون * بيسرين فلا تبرح « 6 »
ابو العباس مصيصى دربارهء پيشوايى سبكمغز گفته است :
اذا قرأ العاديات فى رجب * لم يفن آياتها الى رجب
هذا و ما يستطيع فى سنة * يختم تبت يدا ابى لهب « 7 »
هامش
( 1 ) . اى دوست ، دختر آن بزرگوار را به نزد همتايى بزرگوار از ميان ما بفرست ،
به ويژه آن هنگام كه باد مىوزد و پارههاى ابرها را به همديگر مىآورد .
نعمتى كه در ميانتان مانده است و شما را به خود مشغول داشته است و نيز به آنكه از شما دربارهء آن نعمت خواهند پرسيد .
آنسان كه وصى چون بر مال يتيم چنگ افكند بىآنكه اندوهگين باشد مىگريد و آسمان اشك فرومىريزد و باران زمين را تر مىكند و دامن نسيم را نيز رطوبت مىبخشد .
( 2 ) . ابيات از قصيدهاى بلند است كه شاعر در وصف عضد الدوله گفته است . بنگريد به : ديوان ابن الحجاج ، ورقه 28 - ت .
( 3 ) . نمىدانم آيا آنان پيكرههايى درون تهى از روى يا مس يا از سنگ هستند !
گويى من سخن ابن عمرو و سورهء انعام را بر اين مردمان مىخوانم .
( 4 ) . اين بيت در خاص الخاص ( ص 66 ) به ابن مجاهد نسبت داده شده است . شعر را همچنين بنگريد در : اللطف و اللطائف ، ص 51 - ت .
( 5 ) . فرسودگى در آن دويده و نازك شده است و اينك آيهءإِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْرا مىخواند .
( 6 ) . اى فرمانروايى كه اندوه و انديشه او را در ميان گرفته است .
چون كار بر تو تنگ آيد به الم نشرح بينديش ؛
چراكه هر دشوارىاى با دو گشايش همراه است ؛ پس استوار باش .
( 7 ) . چون خواندن سورهء عاديات را در ماه رجب آغاز كند تا رجبى ديگر نمىتواند آيات آن را به پايان برد .