گروهى از امت من هر خوراكى سنگين را به روغن و عسل درمىآميزند . « 1 »
ابن احمد نديم مىگفت : هيچ خوراكى با غذايى سنگين نخوردم مگر اينكه سخن خداى - تعالى - را به ياد آوردم كه فرمود :
وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً .
« 2 »
فصل [ 3 ] : دربارهء آب
خداوند - تعالى - فرموده است :
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً
« 3 » ،
هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ
« 4 » ،
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ
« 5 » ،
وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ
« 6 » ،
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ .
« 7 »
گفته مىشود : هرچه هست يا آب دارد ، يا آب بدان رسيده و يا از آبى جهنده آفريده شده است . هرچيز زندهاى از آب برمىآيد . « 8 »
محمّد بن حازم « 9 » گفته است :
و حاجتنا اليك و من سوانا * كحاجتنا الى الماء المعين « 10 »
هامش
طبرى در جامع البيان ( ج 30 ، ص 283 ) اختلاف نظر مفسران را در تفسير واژه « نعيم » در اين آيه يادآور شده ، امّا اين نظريه قتاده را نياورده ، هرچند او روايتهايى چند با سندهاى مختلف از قتاده نقل كرده است . - ت .
( 1 ) . متنى كه در كتاب حاضر آمده چنين است : « ناس من امتى يعقدون النقى فى الطعام بالسمن و العسل » . امّا آنچه در منابع اهل سنت به نقل از ابو قلابه يافتم چنين است : « ناس من امتى يعقدون السمن و العسل بالنقى فيأكلونه » بنگريد به : ابن ابى عاصم ، كتاب الزهد ، ص 31 - م .
( 2 ) . مزمل / 13 : و غذايى گلوگير و عذابى پردرد است .
( 3 ) . فرقان / 48 : و از آسمان آبى پاك فرود آورديم .
( 4 ) . فاطر / 12 : اين يك شيرين تشنگىزدا و نوشيدنش گواراست .
( 5 ) . محمّد / 15 : مثل بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده چون باغى است كه در آن نهرهايى است از آبى كه رنگ و بو و طعمش برنگشته است .
( 6 ) . بقره / 22 : و از آسمان آبى فرود آورد و بدان از ميوهها رزقى براى شما بيرون آورد .
( 7 ) . نور / 45 : و خداست كه هر جنبندهاى را از آبى آفريد .
( 8 ) . اشاره به آيهء 30 از سورهء انبياء :وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ- ت .
( 9 ) . كنيه او ابو جعفر است ، شاعرى است كه در بصره ديده به جهان گشود و همان جا بزرگ شد و بعدها در بغداد سكونت گزيد و به سال 217 ق . درگذشت . او خليفگان را ستود ، شعرى نكو و سخنى مطبوع داشت . شاكر عاشور اشعار او را در مجله عراقى المورد ( دورهء ششم ، شمارهء 2 ، سال 1977 م . ) گرد آورده ، چونان كه محمّد خير البقاعى نيز در دمشق اشعار او را فراهم آورده است - ت .
( 10 ) . نياز ما و ديگران به تو نيازمان به آب گوارا را مىماند .