باب يازدهم زنان ، فرزندان و برادران
فصل [ 1 ] : ازدواج و زن
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرمود : هركس از آنانكه ديندارى و امانتشان را مىپسنديد به خواستگارى آمد او را همسر دهيد ، هركه مىخواهد باشد ؛ كه اگر چنين نكنيد تباهى و فتنهاى بزرگ در زمين رخ خواهد نمود . « 1 »
يكى از فرزانگان گفته است : هيچكس به چيزى آن اندازهاى نمىآسايد كه به همسر خويش ؛ ازاينرو خداوند حوا را آفريد تا آدم عليه السّلام به او آرام گيرد . پس دل آسودن به همسران و آرام يافتن با آنان از چيزهايى است كه آدميزادگان از پدران خويش به ارث بردهاند . « 2 »
اصمعى گويد : تازيان بر خواستگاران اطالهء سخن و بر خواستگارىشدگان كوتاه گفتن را مىپسندند .
روزى محمّد بن عبد الوليد به آستانهء عمر بن عبد العزيز آمد تا خواهرش را از او خواستگارى كند . او سخن آغازيد و به درازا كشانيد . عمر گفت : ستايش خداى صاحب كبريا را و درود بر محمّد صلّى اللّه عليه و إله مهترين انبيا . بارى ، علاقهمندىات تو را به سوى ما خوانده و
هامش
( 1 ) . « من جاءكم ممن ترضون دينه و امانته خاطبا فزوجوه كائنا من كان الا تفعلوا تكن فتنة فى الارض و فساد كبير » .
متن با تفاوتى اندك در منابع اهل سنت آمده است . براى نمونه بنگريد به : سنن الترمذى ، ج 3 ، ص 394 ، ش 1084 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 632 ، ش 1967 ؛ المعجم الاوسط ، ج 1 ، ص 142 و 131 - م .
( 2 ) . اين متن اشارهاى است به آيهء 21 از سورهء روم - م .