ديگها نشانده شد و در تنورها براى كباب ساختن آتش افروختند . چون مزبد به خانهء خود بازگشت و آنچه را در سرايش بود ديد ، به همسرش گفت : اين رونق چيست كه هيچ همانندش به خاطر ندارم ؟ زن داستان آن خروس و اين را كه چگونه به واسطهء او خيراتى بر ايشان نازل كرده است براى وى بازگفت . مزبد از شادى آكند و گفت : اين خروس را نگهدار ؛ چرا كه خداوند براى اسماعيل تنها يك فدايى فرستاده و فرموده است : وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ « 1 » . امّا براى اين خروس چندين گاو و گوسفند فدا فرستاده است . « 2 »
فصل [ 4 و 5 ] : اقتباس از داستان يعقوب عليه السّلام و يوسف عليه السّلام
در حالىكه حسن بصرى بر برادر خود سعيد بىتابى بسيارى مىكرد ، به او گفتند : تو مردم را از بىتابى نهى مىكنى و خود آن را به كرانه رساندهاى ! گفت : منزه است خدايى كه اندوه را بر يعقوب مايهء ننگ قرار نداده است . حسن بصرى در اين سخن پاسخ انتقادكنندگان را داد و به اين آيهء قرآن اشاره كرد كه فرموده است : وَ ابْيَضَّتْ عَيْناهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ « 3 » . از او پرسيدند : آيا مؤمن دروغ مىگويد ؟ گفت : آيا برادران يوسف را از ياد بردهايد ؟ « 4 » روزى سخن مىگفت . در پيرامونش صداى كسان به گريه برخاست . گفت : نالهاى است به سان نالهء زنان و گريهاى چون گريه برادران يوسف . شعبى گفته است : روزى به حضور شريح « 5 » رسيدم ، در حالىكه زنى نزد او از شوهر خود شكايت آورده بود و مىگريست . به شوهر آن زن گفتم : اى فلانى ، اين زن ستمديده است . گفت : اى مرد ! برادران يوسف هم « شامگاهان گريان نزد پدر خود بازآمدند » « 6 » .