تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإعجاز البياني للقرآن ( اعجاز بيانى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢
شده است پيروى كنيد و در مقابل او از خدايان ديگر پيروى مكنيد ؛ شما چه اندك پند مىگيريد چه بسيار آباديهايى كه آنان را هلاك ساختيم و عذاب ما شب هنگام يا آنگاه كه به خواب نيمروزى فرو رفته بودند به آنان در رسيد . و در آن زمان كه عذابمان به آنان رسيد سخنشان جز اين نبود كه گفتند ما ستمگر بوديم البته از مردمى كه بر ايشان پيامبرانى فرستاده شده و نيز از پيامبرانى كه فرستاده شده‌اند سؤال خواهيم كرد » ( 1 - 7 ) ؛ « ما براى آنان كتابى آورديم و جزئيات هر چيز در آن از روى آگاهى آورديم تا سبب هدايت و مايه رحمت بر مردمانى باشد كه ايمان مىآورند آيا جز در انتظار تأويل [ تحقق مصاديق آگاهيهاى اين كتاب ] هستند ؟ و آن روز كه تأويلش فرا رسد كسانى كه از قبل اين روز را فراموش كرده بودند گويند : پيش از اين پيامبران پروردگارمان پيام حق را آورده بودند ، اكنون آيا ما را شفيعانى هست تا شفاعتمان كنند و آيا بازگردانده مىشويم تا جز آنچه مىكرده‌ايم انجام دهيم ؟ آنان به خويش زيان رسانده‌اند و آنچه را به افترا بدان اعتقاد داشته‌اند [ بتان را ] از دست داده‌اند » ( 52 - 53 ) ؛ « كسانى كه آيات ما را دروغ شمردند ، اندك اندك و چنان كه خود درنيابند آنان را فرو گيريم و به آنها مهلت مىدهم كه تدبير من استوار است آيا نينديشيده‌اند كه در آن ياورشان نشانى از ديوانگى نيست و او به آشكارا بيم دهندهء آنان است . . . - تا آنجا كه مىگويد - . . . و چون آيه‌اى براى ايشان نياورى گويند : چرا از خود چيزى نمىگويى ؟ بگو من تنها از آن چيزى پيروى مىكنم كه به من وحى مىشود . اينها حجّتهايى از جانب پروردگارتان و هدايت و رحمت است براى مردمى كه ايمان مىآورند و چون قرآن خوانده شود بدان گوش سپاريد و خاموش باشيد ، شايد مشمول رحمت خداوند شويد » ( 182 - 204 ) . 41 - يس : يس سوگند به قرآن حكمت آميز كه تو از پيامبران هستى و بر راهى راست قرآن از جانب آن پيروزمند مهربان نازل شده تا بدين وسيله مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدند و در بىخبرى بودند . . . » ( 1 - 6 ) ؛ « نه ما به او شعر آموختيم و نه شعر شايسته اوست ، بلكه آنچه هست ذكر و قرآنى روشنگر است تا هر كه را زنده است بيم دهد و حجّت بر كافران تمام شود » ( 69 ، 70 ) . 44 - مريم : كهيعص اين بيان رحمت پروردگارت بر بنده خويش زكرياست » ( 1 - 2 ) ؛ « چون آيات روشن ما بر آنان تلاوت شود كسانى كه كافر شده‌اند به كسانى كه ايمان