باب نهم :
در حكايات حال « 1 » جماعتى كه به ملاقات حيوانى مهلك اميد از حيات ببريدند و به سببى از اسباب نجات يافتند و به مراد و مقصود « 2 » رسيدند و اين باب مشتمل است بر دوازده حكايت .
باب دهم :
در حكايت جماعتى كه به علت عسر و بيمارى سخت مبتلا شدند و بعد - از آنكه از حيات نوميد « 3 » گشتند « 4 » به لطيفهاى از لطايف صنع بارى تعالى ناگاه شفا يافتند و اين باب مشتمل است بر هشت حكايت .
باب يازدهم :
در حكايت حال جماعتى كه به استيلاى لصوص و سراق و قطاع الطريق مغلوب گشتند و اموال و مواشى ايشان منهوب و مسلوب « 5 » شد و بعد از آن به لطف و صنع بارى - تعالى - و كمال رحمت « 6 » او خلاص « 7 » يافتند و اين باب مشتمل است بر ده حكايت .
باب دوازدهم :
در حكايت حال جماعتى كه به خوف و استتار « 8 » مبتلا شدند و عاقبت آن « 9 » خوف و استتار به امن و مسار « 10 » مبدل گشت « 11 » و اين باب مشتمل است بر دوازده « 12 » حكايت .
هامش
( 1 ) - ت : در حال . م : در ذكر
( 2 ) - ت و مجا : كلمهء مقصود را ندارد
( 3 ) - مل ، ر : نااميد
( 4 ) - مجا : شدند
( 5 ) - ت : مبهوت و مسلوك . چا : تلف شد .
( 6 ) - مل ، ر : رحمت بىنهايت او .
( 7 ) - ت : اخلاص
( 8 ) - مل ، ر : استار
( 9 ) - مل ، ر : از
( 10 ) - مل ، ر : دمساز
( 11 ) - مل ، ر : گشتند
( 12 ) - چب : يازده .