مىگويم « 1 » : شعر : « 2 »
جهاندار دستور با داد و فر * كريم جهان بخش خير « 3 » بشر
ملك سيرت و ملك ران « 4 » عز دين * سپهر « 5 » اقتضا حاكم خير و شر
فلك احترامى كه در حضرتش * ببستند شاهان « 6 » به خدمت كمر
به جاييست قدر بلندش كه هست * ز نعل سمندش بر افلاك اثر
بقا باد ذات ورا تا بود * زمان « 7 » را دوام و مكان را مقر
و چون متفق جمهور خلايق و مصدق ارباب حقايق گشت كه دست قضا رأس « 8 » سبع ظلم را كه چون نقطهء ذنب محض نحوست است حمل صفت و ثورآسا در ايام دولت او كه عيد اهل دين و وعيد بد كيشان است چون سر قربانى از تن « 9 » مملكت جدا كرده است و ملوك « 10 » و حكام دهر جوزا صفت كمر خدمت او بر ميان جان بستهاند و چون سرطان بىآب حيات « 11 » الطاف او زندگى « 12 » متعذر مىشمرند و از بد « 13 » ابناى روزگار كه چون اسد در عرين ناپاك « 14 » در كميناند - به يد « 15 » حمايت او پناه گرفتهاند و به باران « 16 » عطاى او در كشتزار دنيا ( سنبلهء معيشت ايشان تربيت يافته است با آنكه در كفهء قبول ميزان همت او گنجهاى دنيا ) « 17 » - كه بحقيقت هر يك عقربيست - به يك برگ كاه و يك شاخ
هامش
( 1 ) - مجا : مىگويد .
( 2 ) - م ، مش : بيت . چا : نظم .
( 3 ) - م ، ر ، چا : جن و بشر .
( 4 ) - مج : ملكدان . م : ملك را عز و ذين .
( 5 ) - مل : سر .
( 6 ) - مل ، ر : انسان .
( 7 ) - م : زبان .
( 8 ) - چا و چب : اين كلمه را ندارد .
( 9 ) - م ، مش ، چب : سر . چا : پيكر .
( 10 ) - ت : مملوك .
( 11 ) - مج ، مجا ، ت : حيوة .
( 12 ) - م ، مش : زندگانى .
( 13 ) - مجا : يد
( 14 ) - چا : اسد ناشتاب عرين .
( 15 ) - م : بسد . مش : درسد
( 16 ) - مجا : و بنابر ان .
( 17 ) - عبارت ميان دو پرانتز در نسخ م ، مش ، چا و چب نيست .