عنان ز دست شهان و مبارزان « 1 » ستدى * چو بر ركاب « 2 » نهادى قدم گه پيكار
لباس ملك برآورد از سر مخلوع * به نوك نيزهء خطّى و بخت دولتيار
هلاك كرد چنان لشكرى و شاهى را * بر آن صفت كه بر آمد ز جان جمله دمار
ز طول و عرض سپاهش زمين فرا پوشيد « 3 » * چو او كشيد به بغداد لشكرى جرّار
چو آفتاب بر آورد از خراسان او * هزار شيرسوار « 4 » دلير « 5 » خنجردار
براى ايزد كرده فدا « 6 » تن و جان را * نه از شرار « 7 » و اراذل همه كرام و خيار
حسود را گه صولت چو كرد نيزه هلاك « 8 » * حبيب را گه كوشش به تيغ « 9 » بود حصار
ز قهر و لطفش مىداشتند ترس و اميد * در آن زمان كه بد از كودكيش بازى كار « 10 »
محمد بن يزيد الاموى گفت : اين قصيده بخواندم حميّت عربيت
هامش
( 1 ) - مج و مجا : شهان مبارزان
( 2 ) - مجا . ت : در
( 3 ) - مجا : پوشد .
( 4 ) - ت : سواره
( 5 ) - اساس : نيكام . ت : بكام
( 6 ) - مجا : ز بهر جنگ بكرده فدى
( 7 ) - مجا : شراب
( 8 ) - ت : حسود را كى صولت به نيزه كرد هلاك
( 9 ) - ت : به نيزه
( 10 ) - در اساس و مجا : . .
از كف دليش بارى كار . ت : در آن زمان كه ندار كودلس بارى كار