تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 72

مساهمون:

ص٧٢
آتش ( و اشتعل الرأس شيبا ) آبدارى و طراوت شباب از ايشان باز گرفته و از كسب باز مانده گشته « 1 » ، من امتثال امر
( بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً )
« 23 » را شب و روز به خدمت ايشان مشغول بودمى و دايما از آن خايف كه « 2 » بركات وجود ايشان را زوالى باشد « 3 » ( طعمهء شام و چاشت ايشان به دست خود به خدمت ايشان بردمى « 4 » ) . يك شب وظيفهء شام بيگاه‌تر « 5 » مرتب شد « 6 » ، چون بدان خدمت قيام نمودم ايشان را از جملهء نيام يافتم ، بر بيدار كردن ايشان جرأت نيارستم نمود « 7 » مبادا كه خواب بريشان « 8 » مشوش « 9 » شود و از من آن بىادبى نپسندند و از جملهء عقوق شمرند و دل نمىداد كه باز گردم كه نبايد « 10 » كه از خواب بيدار شوند . تا روز « 11 » آن غذاى ايشان بر دست « 12 » گرفته بر پاى ايستادم تا آنگه « 13 » كه بيدار گشتند ؛ خداوندا اگر مىدانى كه اين خدمت خاص براى « 14 » رضاى تو « 15 » كردم و راست مىگويم « 16 » اين دربسته بر ما گشاده گردان . در حال ثلثى ديگر از آن سنگ بيفتاد . سوم « 17 » گفت « 18 » : من وقتى اجيرى « 19 » داشتم چون مدت اجرت منقضى گشت اجرت به دو رسانيدم « 20 » ، گفت اجرت « 21 » عمل من بيش از اين
هامش
( 1 ) - ت : و از حركت عاجز گشته . م ، مش و چاپى : مانده . ( 2 ) - م ، مش ، چا ، چب : كه از ( 3 ) - مل ، ر : زوال نباشد . م ، چا ، چب : حرمان بردمى . مش : جريان بردم ( 4 ) - م ، مش ، چا ، چب : عبارت ميان دو پرانتز را ندارد . ( 5 ) - مش : بگاه ( 6 ) - مجا : ندارد ( 7 ) - مجا : نمودن ( 8 ) - ت : كه مباد خوف بديشان . ( 9 ) - م ، مش : منقص . چا ، چب : منغص ( 10 ) - مجا ، چا ، چب : مبادا ( 11 ) - مجا : بروز ( 12 ) - ت : كف ( 13 ) - مل : تا آنگاه كه ( 14 ) - مجا : ندارد . م ، مل ، مش : از براى ( 15 ) - مجا : ترا ، ت : تو خداوند ( 16 ) - مجا : اين عبارت را ندارد ( 17 ) - م ، مش : شخص سيوم . مل : سيمين . ت : شخص سيم ( 18 ) - چا ، چب افزوده : الهى تو عالم السر و الخفياتى و واقف از سراير و ضصاير كائنات ( 19 ) - مجا : مزدورى ( 20 ) - م ، مش ، ت : مىرسانيدم ( 21 ) - ت : ندارد ( 23 ) - قرآن كريم ، 2 ، 77