شيعيان اين كار را مىكنند ، آن را ناديده گرفته به برآمده كردن آرامگاهها فتوى داديم ! محمد بن عبد الرحمن در كتاب رحمة الأمة فى اختلاف الأئمة ، كه در حاشيه الميزان شعرانى 1 / 88 چاپ شده گويد : سنت همان است كه قبرها با زمين مساوى باشند و اين در مذهب شافعى ترجيح دارد ، اما ابو حنيفه و احمد گفتهاند برآمده ساختن قبر ارجح است ، زيرا كه همسانى قبر را شيعيان پذيرفتهاند .
3 - ابتلاءها و آزمايشهايى كه شيعيان با آنها مواجه شدند و آزارهايى كه ديدند ، صرفا به خاطر پيوستن به آل محمد و يارى رساندن به آنان و ترويج و تبليغ انديشهها و عقايدشان بود . اگر شيعيان به خواستههاى حاكمان تن مىدادند و دنبال لذتهاى زندگى بودند ، بين آنان و حاكمان هدف مشتركى ، كه همان نابودى آثار و افكار آل محمد و محو يادشان بود ، پيدا مىشد . اين است كه مشاهده مىكنيم برخى از پادشاهان و اميرانى كه به مقابله با شيعيان برخاسته و در اين راه مرتكب اعمالى شدند كه دين از آنها بيزار است ، آن همه آزار و شكنجه را متوجه اين طايفه كردند .
ايوبيان مصر ، كه آن همه مورد ستايش و مدح قرار گرفتهاند را مىبينيم كه روز عاشورا را روز شادى اعلام مىكنند ، و در آن روز رفاه بيشترى به خانوادههايشان مىدهند و با غذاهاى رنگينتر و شيرينىهاى متنوع به جشن مىنشينند ، سرمه مىكشند و به حمام مىروند . در واقع اينان از سنت اهل شام پيروى مىكنند كه حجاج در زمان عبد الملك بن مروان على رغم شيعيان ، روز عاشورا روز شادى و جشن اعلام كرده بود .
مقريزى مىگويد : بازماندهء سنت ايوبيان ، كه روز عاشورا را جشن مىگرفتند ، ديدهايم .
به اين ترتيب دشمنان شيعه سنت زشتى را كه حجاج پديد آورده بود ، پى گرفتند و به آن عمل كردند . به راستى آيا آنان از اين عمل ناپسند در شگفت نشدند ؟ آيا آنان نمىدانستند كه اين عمل رسول خدا را اندوهگين و ناراحت خواهد كرد ؟ چگونه آنان به خود اجازه مىدادند روزى را كه پيامبر پيش از وقوع حادثه عاشورا اندوهناك بوده و بر آن گريسته است ، شادمانى كنند و
الإمام الصادق و المذاهب الأربعة ( امام صادق و مذاهب چهارگانه ) ( فارسي ) — صفحة 414
مساهمون: اسد حيدر
ص٤١٤