از قوانين بديهى اسلامى سرباز خواهند زد . تا آنجا كه بر اساس نقل روايات ، يكى از شخصيتهاى اسلامى در داخل مسجد الحرام كشته خواهد شد و حتى وضع از اين هم بدتر شده و ديگر كسى نام خدا را نيز بر زبان جارى نمىسازد .
( 1 ) در اين هنگام قطعا دو اتفاق رخ خواهد داد :
1 - حاكم عادلى كه حجت خدا بر مردم است از لحاظ اجرايى فاقد صلاحيت خواهد شد ؛ زيرا قادر به انجام هيچ كارى نبوده و از او اميد اقدام مؤثرى نمىرود .
2 - غضب پروردگار نسبت به امت و بشريت بيشتر شده ، تا جايى كه سزاوار هر گونه عذاب خواهند شد .
وقتى امر اول پديد آمد و هيچ كارى از دست آن حاكم ساخته نبود ، بهتر است خداوند جان او را بستاند و به بارگاه خويش ارتحالش دهد . اين حادثه - بنابر نقل روايات - چهل روز پيش از برپايى قيامت روى خواهد داد .
( 2 ) پس از وفات او ، بشريت در آن سطح از آگاهى و مسئوليتپذيرى نخواهد بود تا فرد جديدى را انتخاب نمايد بلكه در تباهى و ستم كامل فرو خواهد رفت تا چهل روز بگذرد و در صور دميده شود و قيامت برپا گردد .
به مدد اين زنجيره حوادث ، توانستيم ميان چند قاعدهء روايى پيوند برقرار نماييم :
يك : دولت عدل اسلامى تا روز قيامت باقى خواهد ماند .
دو : چهل روز پيش از برپايى قيامت ، زمين از حجت الهى خالى مىشود .
سه : قيامت در زمان افراد تبهكار برپا مىگردد .
نيز دانستيم كه منافاتى بين اين برنامه و برنامه گذشته كه جامعه معصوم را پديد آورد ، وجود ندارد . در اينجا دو پرسش باقى مانده است كه به آنها مىپردازيم :
( 3 ) پرسش اول : جامعه اسلامى چگونه پس از آن كه مقام عصمت را از دست مىدهد ، دوباره به انتخاب حاكم روى مىآورد ، در حالى كه اگر حق انتخابى هم وجود دارد به طفيلى وجود آن مقام است و در اين صورت با از بين رفتن آن بايد اين روش به روش انتصابى يا روش ديگرى تبديل گردد .
( 4 ) اين پرسش را پاسخهايى است كه به مهمترين آنها اشاره مىشود :
1 - اين انتخابات بدون فكر و هدف نخواهد بود و نامزدهاى آن طبق روند معمولى در دولت جهانى از شايستگان و صالحان مىباشند . در اين باره ، عصر عصمت با دوره پس از آن تفاوتى ندارد بلكه تنها فرق در آنجاست كه در عصر عصمت ، شمار بسيارى از مردم شايستهء آن مقام بودند ، بر خلاف دورهء انحراف كه تعداد آنها به تدريج كم مىشود و اين به هر روى با قانون انتخاب منافاتى ندارد .
2 - انتخابات در آن زمان انجام خواهد شد زيرا امرى شناخته شده و يادگار دولت عدل مهدوى است و كسى هم در ميان مردم نيست كه هم چون امام مهدى عليه السّلام علاوه بر قوانين گذشته ، قانون
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 570
مساهمون: حسن سجادپور
ص٥٧٠