( 1 )
فصل سوم شرايط و نشانههاى ظهور
مهمترين تفاوت بين « شرايط » ظهور و « نشانه » هاى آن اين است كه « شرايط » عبارت از برخى ويژگىهاست كه تأثيرى واقعى در پيدايى روز موعود و تحقق وعده حكومت جهانى دارد و در صورت منتفى شدن آن ، حكومت جهانى تحقق پيدا نخواهد كرد .
( 2 ) در حالى كه « نشانه » هاى ظهور ، ربطى به تشكيل دولت جهانى امام مهدى عليه السّلام ندارد و چه آن نشانهها پيدا شود و چه نشود ، روز موعود پديد خواهد آمد . اين نشانهها امورى است از سوى خداوند بزرگ كه خبر آن توسط پيشوايان دين به مردم رسيده است و بر دو مطلب دلالت مىكند :
الف ) نزديك بودن ظهور ( اگر از نشانههاى نزديك باشد ) .
ب ) اصل حادثه ظهور ( اگر از نشانههاى دور باشند ) .
نشانههاى نزديك براى آن است كه منتظران واقعى روز موعود كه به دليل توفيق در پالايش درونى خويش از سوى خداى متعال برگزيده شدهاند ، با مشاهده آنها آمادگى كامل روحى براى استقبال از آن روز را پيدا نمايند . « 1 »
( 3 ) در اينجا از تأثيرات آن « شرايط » و « نشانهها » نسبت به زمان پس از ظهور سخن خواهيم گفت .
در فصل اول دانستيم كه دو شرط از شرايط مهم ظهور كه تا حال به وقوع نپيوسته است ، عبارتند از :
1 . تربيت امت اسلام در ساحت فكر و انديشه براى آن كه شايستگى فراگيرى ، فهم و اجراى قوانين جديدى را كه پس از ظهور اعلان مىشود ، پيدا نمايند .
2 . تربيت شمارى كافى از افراد مخلص و كامل كه براى پياده نمودن برنامه عدالت محور و كامل الهى ، آمادهء فداكارى باشند .
( 4 ) اين دو امر به تدريج و در نتيجهء تربيت درازمدت امّت ، تحت شرايطى كه قبلا گفته شد ، اندكى
هامش
( 1 ) . الصدر ، سيد محمّد ، همان ؛ ص 530 .