( 1 )
فصل دوم تأثيرات غيبت كبرى در دوران پس از ظهور
در اين فصل دربارهء نتايج و تأثيرات غيبت كبرى در دوران پس از ظهور ، نسبت به خود امام مهدى عليه السّلام و نيز نسبت به اصحاب ايشان و همچنين امت اسلامى و بلكه تمامى بشريت ، سخن خواهيم گفت .
غيبت كبرى در مفهوم عظيم و پردامنهاش ، مىتواند سه معنا داشته باشد :
1 . به تأخير افتادن روز موعود تا زمانى دور و موعدى نامعلوم .
2 . طول عمر امامى كه براى مأموريت جهانى در روز موعود ذخيره شده است و نيز معاصر بودن وى با نسلهاى بسيارى از امت اسلامى ( بر اساس برداشت اماميه ) .
3 . غيبت آن رهبر و بىاطلاعى مردم از شخص او و نيز محل سكونت و چگونگى زندگىاش . « 1 »
هر كدام از اين سه مفهوم ، تأثيرى حقيقى و مهم در روز موعود بر جاى خواهد گذاشت .
( 2 ) اما مفهوم اول : اين مفهوم را اماميه و غير اماميه قبول دارند ؛ زيرا مسأله به تأخير افتادن روز موعود ، از امور روشن و مسلم در نزد همه مسلمان از صدر اسلام مىباشد . در چارچوب اين مفهوم ، تفاوتى نمىكند كه در خلال اين زمان طولانى ، آن حضرت به دنيا آمده باشد يا خير و يا اين كه غايب باشد يا حاضر .
اين « به تأخير افتادن » از جهات مختلف ، ثمراتى مهم و آثارى ژرف را در ارتباط با روز موعود و دولت جهانى ، از خود به جاى مىگذارد :
الف ) عبور امت اسلامى از گردنه آزمايشها و ابتلائات و ظهور جوهره ايمان در انسانهاى صالح و ره سپردن آنان در راه تعميق اخلاص و بيدارى .
ب ) اين شرايط سخت و طولانى ، باعث بر آمدن شمارى كافى از انسانهاى مخلص و كاملى خواهد شد كه افتخار فرماندهى نبرد عدالتخواهانه جهانى در روز موعود ، نصيبشان مىشود .
هامش
( 1 ) . ر . ك : الصدر ، سيد محمّد ، همان ؛ ص 34 .