مشكل و طاقت فرسا است . بلكه بهتر آن است كه با آن از در دوستى و نزديكى روابط درآيند . اين امور باعث مىشود كه افراد و دولتها هر يك به نوبه خود تسليم امام گردند و از درگيرى و جنگ با او دست بكشند . در پايان بايد گفت اين وحشت و هراس نه از ابتداى ظهور ، بلكه به تدريج از آغاز نبرد جهانى به وجود خواهد آمد .
( 1 )
[ ضمانت سوم ] ويژگىهاى ديگر ياران امام عليه السّلام
1 - روحيه حماسهآفرينى و دلاورى كه ثمرهء ايمان و الا و اراده صخرهسان و هشيارى نسبت به هدفى است كه براى آن تلاش مىكنند .
يك ارتش مؤمن ، بيدار و داراى روحيهء عالى همواره پيروز است و فرماندهان و دولتمردان جهان به زودى در خواهند يافت كه سپاه امام زمان عليه السّلام اين گونه است . آنها از وضع نيروهاى نظامى خود نيز آگاهند و اگر چه تا بن دندان مسلحاند و از بهترين آموزشهاى نظامى برخوردار ، اما اساسا از اخلاص و بيدارى نسبت به هدف بىبهره بوده و به طمع دستمزدهاى كلان و مانند آن به ارتش پيوستهاند و پيداست كه با تكيه بر اين چيزها نمىتوان در ميدان جنگ بىباكانه خروشيد و حماسه آفريد .
اين حقايق كه رهبران جهان از آن آگاهى دارند باعث مىگردد آنها پيش از ورود به جنگ با حضرت بقية اللّه عليه السّلام ، كاملا به فكر فرو روند .
( 2 ) 2 - كشتار وسيع دشمنان بدون هيچ چشمپوشى و گذشت .
در اين باره در فصل آينده به طور مبسوط سخن خواهيم گفت . گفتنى است اين كشتار وسيع تأثيرى آشكار بر ديگران خواهد گذاشت و آنان را به وحشت خواهد انداخت و همين سبب مىشود كه دربارهء نبرد با سپاه امام عليه السّلام انديشه كنند و به مصلحتجويى بپردازند .
( 3 ) ضمانت سوم : عنايت امام عليه السّلام به امورى كه همهء مذاهب اسلامى بر آن اتفاق نظر دارند .
اين موضوع به ويژه در آغاز حركت و انقلاب آن حضرت ، امرى اساسى براى آمادهسازى فضاى كلى به نفع ايشان و به دست آوردن پايگاههاى مردمى است تا بتواند از اين خاستگاه به بنيانگذارى دولت عدل و حق اقدام ورزد .
اين امور مشترك ، در چند سطح آشكار مىشود :
( 4 ) سطح اول : سخنرانى حضرت بقية اللّه عليه السّلام در آغاز ظهور در مسجد الحرام . ايشان در اين سخنرانى در بيشتر موارد ، بر امور مشترك بين مسلمانان كه عبارت است از به رسميت شناختن اسلام و اديان آسمانى پيش از آن و پيوند زدن حركت و دعوت خويش با سلسلهء طولانى پيامبران و اشاره به نتايج ظلم و ستمى كه اهل افراط و تفريط در نتيجه شكست در امتحان الهى دچار آن شدهاند ، تأكيد مىنمايند .
سيوطى از نعيم بن حمّاد روايت كرده است كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود :