مناجات خويش ، چون صداى زنبوران عسل ، در هم اندازند و تا بامداد به عبادت خدا بايستند و بامدادان سوار بر مركبها باشند . آنان زاهدان شب و شيران روزند ، و آنانند گوش به فرمان امام خويش و چون مشعلهاى فروزانند و دلهاى منور آنان بسان قنديلهاى نور در سينههايشان آويخته است . اين مردان تنها از خدا مىترسند و فرياد « لا إله الّا اللّه » آنان بلند است و همواره در آرزوى شهادت و كشته شدن در راه خدايند . شعار آنان : « بياييد به طلب خون حسين » مىباشد . به هر سو روى آورند ، ترس از آنان ، پيشاپيش در دل مردمان افتد [ و تاب مقاومت از همه بگيرد ] . اين خداجويان ، دسته دسته ، به سوى خداوند ( يا امام خويش ) روى مىآورند و خدا به دست آنان امام حق را يارى مىكند .
( 1 ) بجاست در اينجا عباراتى را كه مسلم و ديگران دربارهء ويژگىهاى ياران امام مهدى عليه السّلام آوردهاند ، دوباره مرور نماييم : « بهترين سواران روى زمين در آن روزگارند » ، « مردانىاند كه خدا را به شايستگى مىشناسند » ، « صاحبان پرچمهايند » ، « آنها فقيهان ، قاضيان و حاكمان دولت حقاند » و . . .
( 2 )
محور سوم : درجات ايمانى آنها
در روايات خوانديم : « آنان در راه خدا از ملامت ملامتگران نمىانديشند » ، « هرگز شك به خدا در دلشان راه ندارد » ، « زاهدان شباند » ، « شبها نمىخوابند و زمزمه دعا و نمازشان هم چون صداى زنبورهاى عسل است » ، « شب را بيدار مىمانند و به راز و نياز با پروردگار مىپردازند » ، « مردانىاند كه خداوند را به شايستگى مىشناسند . »
چنين ايمان سترگ و پولادينى است كه دربارهء آن در قرآن كريم مىخوانيم :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
. « 1 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هر كس از شما از دين خود برگردد ، به زودى خدا گروهى [ ديگر ] را مىآورد كه آنان را دوست مىدارد و آنان [ نيز ] او را دوست دارند . [ اينان ] با مؤمنان ، فروتن ، [ و ] بر كافران سرافرازند . در راه خدا جهاد مىكنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمىترسند . اين فضل خداست ؛ آن را به هر كه بخواهد مىدهد .
( 3 ) هرگاه از منظر برنامه كلى الهى به تفسير اين آيه بپردازيم ، به نتايج زير خواهيم رسيد :
مخاطبان اين آيه ، مؤمنانى هستند كه با از سر گذراندن مراحل امتحان و آزمايش به دو دسته تقسيم مىشوند : دستهاى كه در نتيجه شكست در آزمونهاى زندگى و واكنشهاى ناشايست و غير مؤمنانه در برابر رويدادها ، از دين خود برگشته و مرتدّ مىشوند .
دسته ديگر پيروزشدگان در آزمايشهاى الهى هستند كه خداوند دربارهشان فرمود : « به زودى
هامش
( 1 ) . سورهء المائده ( 5 ) ، آيهء 54 .