تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨
آنها گروهى هستند كه هم چون ابرهاى پراكنده پاييزى در آخر الزمان گرد هم مىآيند . از هر قبيله‌اى يك ، دو ، سه تا نه مرد [ در بين آنها ] خواهد بود . به خدا سوگند فرمانده آنان را مىشناسم و محل فرود آنان را مىدانم . . . ( 1 ) على عليه السّلام در روايتى مىفرمايد : . . . ثمّ يجتمعون قزعا كقزع الخريف من القبائل ما بين الواحد و الاثنين و الثّلاثة و الأربعة و الخمسة و السّتّة و السّبعة و الثّمانية و التّسعة و العشرة . « 1 » آنگاه هم چون گرد آمدن ابرهاى پاييزى تجمع مىكنند ؛ از هر قبيله‌اى يك ، دو ، سه ، چهار ، پنج ، شش ، هفت ، هشت ، نه و ده نفر . ( 2 ) در حديث ديگرى از مفضل بن عمر نقل شده است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : إذا أذن الإمام ، دعا اللّه باسمه العبرانىّ فانتخب له صحابته الثّلاثمائة و الثّلاثة عشر ، قزع كقزع الخريف . فهم أصحاب الألوية . منهم من يفقد عن فراشه ليلا فيصبح بمكّة . و منهم من يرى يسير فى السّحاب نهارا يعرف باسمه و اسم أبيه و حليته و نسبه قلت : جعلت فداك أيّهم ( أيهما ) أعظم ايمانا ؟ قال : الّذي يسير فى السّحاب نهارا . و هم المفقودون ، و فيهم نزلت هذه الآية :
أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً
. « 2 » آنگاه كه به امام اذن [ ظهور ] داده شد خدا را به اسم عبرىاش مىخواند . آنگاه برايش سيصد و سيزده صحابى برگزيده مىشود كه هم چون ابرهاى پراكنده پاييزىاند . آنها پرچم داران [ و فرماندهان سپاه ] آن حضرت مىباشند . برخى از ايشان شبى از بستر خود جدا مىشوند و صبحگاهان در مكه خواهند بود و بعضى ديگر در روز روشن در ميان ابرها سير مىكنند و اسم آنها و پدرشان و مشخصات ظاهرى آنها معلوم است . گفتم : فداى شما گردم كدام از اين دو دسته ايمان برترى دارند ؟ فرمود : آن كه در روز در ميان ابرها سير مىكند و آنان پنهان‌شدگان و مفقودانند . آيه
« أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً »
( هركجا باشيد خداوند همگى شما را بازمىآورد ) دربارهء اينان نازل شده است . ( 3 ) ابو خالد كابلى از امام زين العابدين عليه السّلام يا حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است : الفقداء قوم يفقدون من فرشهم فيصبحون بمكّة . و هو قول اللّه عزّ و جلّ : أينما تكونوا يأت بكم اللّه جميعا ، و هم أصحاب القائم عليه السّلام . « 3 » ناپديدشدگان گروهىاند كه از بسترهايشان ناپديد گشته و صبحگاهان در مكه هستند و اين سخن خداوند است كه « هركجا باشيد خداوند همگى شما را بازمىآورد » . آنها ياران قائم عليه السّلام مىباشند . ( 4 ) محمّد بن مسلم نقل كرده است كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود :
هامش
( 1 . و 2 . و 3 ) . النعمانى ، محمّد بن ابراهيم ، همان ؛ ص 169 .