اين بدان معناست كه زمين از ماه به خورشيد نزديكتر است و اين اتفاق تنها در پانزدهم ماه كه ماه بدر كامل است رخ مىدهد . به اين اشكال نمىتوان خدشهاى وارد ساخت مگر آن كه اساسا اين نظريه علمى را انكار كرد و گفت نظريههاى علمى هر چند هم محكم باشد باز بر فرضيههايى و غير يقينى استوار مىباشند و اطمينان كاملى را به بار نمىنشانند . در اينجا داورى را به خوانندگان ارجمند وامىنهيم .
( 1 ) احتمال دوم : مشاهده اين رويداد از مكانى جز زمين ، مانند ديگر سيارههاى منظومه شمسى صورت پذيرد . در سال 1971 م فضانوردى كه به سطح ماه فرود آمد ، از همانجا گرفتگى كامل خورشيد را مشاهده كرد . در آن هنگام زمين بين ماه و خورشيد بوده است و اين اتفاق به طور معمول جز در نيمه ماه روى نمىدهد . ولى آن ماه گرفتگى تاكنون اتفاق نيفتاده است . اما مىتوان تصور كرد كه انسانى به سيارهاى ديگر مانند زهره يا مريخ برود و اگر در آن حال زمين بين ماه و آن سياره قرار گيرد ، در نگاه آن شخص خسوف روى خواهد دارد . بديهى است كه لزومى ندارد چنين اتفاقى در نيمه ماه افتد بلكه ممكن است در آغاز يا پايان ماه نيز روى دهد .
( 2 ) به اين احتمال ، اشكالاتى وارد است :
1 . از ظهور اوليه روايات بر مىآيد كه بينندگان آن خورشيد و ماه گرفتگى ، ساكنان زميناند و نه ماه و مريخ . مگر آن كه بگوييم در روايات ، شخص « انسان » موضوعيت دارد و تفاوتى نمىكند كه او از كجا به تماشاى اين رويداد بنشيند .
2 . ظهور ابتدايى روايات بيانگر آنست كه اين دو علامت ، هر دو در يك ماه ( رمضان ) پديدار مىشود و اين امر تا به حال در جهان طبيعت اتفاق نيفتاده است .
3 . به روشنى از ظاهر اين روايات استفاده مىشود كه اين رويداد در زمانى نزديك به روز موعود رخ خواهد داد ، در نتيجه اگر يكى از اين دو نشانه تحقق پيدا كرده باشد در واقع در زمانى نزديك به ظهور اتفاق نيفتاده است .
( 3 ) احتمال سوم : اين خورشيد و ماه گرفتگى به سبب برخى اجرام سرگردان در فضا يا اجرامى كه هالهاى بسيار پهن در پيرامون خود دارند ، در زمانى غير معين صورت پذيرد .
در بيش از يك روايت آمده است كه آن دو ، نشانههايىاند كه از زمان هبوط آدم عليه السّلام سابقه نداشته است . اين روايات احتمال سوم را تقويت مىكنند زيرا چه بسا جرم سرگردانى در فضا قبل از آفرينش بشر ، اين پديده را رقم زده باشد و زمان عبور مجددش از منظومه شمسى ، تاريخ مشخصى است كه مصادف با زمانى بسيار نزديك به زمان ظهور باشد . همچنين نمىتوان اشكال اول احتمال گذشته را به اين احتمال وارد دانست زيرا در اينجا شخص مشاهدهكننده بر روى زمين قرار دارد .
نيز به روشنى مىتوان تصور نمود كه هر دو حادثه توسط يك جرم فضايى در يك ماه رخ دهد . مانند ستاره دنبالهدارى كه از نزديك زمين عبور مىكند و مدتى طول مىكشد تا از فضاى مجموعه شمسى بگذرد و البته امكان دارد در اين ميان ، هر دو حادثه روى دهد اما اينكه فقط در ماه رمضان اتفاق افتد ، مطلبى است كه بايد دانشمندان درباره آن اظهار نظر نمايند .
( 4 ) احتمال چهارم : اين خورشيد و ماه گرفتگى به واسطه اجسامى كه از زمين جهت تحقيقات
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 109
مساهمون: حسن سجادپور
ص١٠٩