( 1 )
فصل اول پديدههاى طبيعى
مقصود حوادثى است كه هر چند با عنوان معجزه ، در جهان طبيعت روى خواهد داد . در اينجا جهت اختصار و نيز پالايش روايات ، حوادثى را مىآوريم كه سه شرط زير را داشته باشد :
الف ) نزديك به زمان ظهور باشد .
ب ) بر اساس روش ما قابل اثبات باشد .
ج ) در اخبار ، به ارتباط آن حادثه با ظهور حضرت مهدى عليه السّلام تصريح شده باشد .
اكنون با توجه به اين شروط ، تنها حوادثى را بر مىرسيم كه در منابع اماميه - و به ندرت در منابع عامّه - آمده است :
( 2 )
1 . گرفتن خورشيد و ماه
اين دو اتفاق نه به طور معمول بلكه به شكلى غير طبيعى رخ خواهد داد . اگر همواره خورشيد گرفتگى در اول ماه قمرى و ماه گرفتى در نيمه ماه اتفاق مىافتد ، در آن زمان اين ترتيب وارونه خواهد شد ؛ خورشيد در نيمه ماه خواهد گرفت و ماه در اول آن . اين حادثه از آغاز خلقت بشر تا زمان وقوعش ، بىسابقه خواهد بود .
شمارى از روايات ، دربارهء اين حادثه سخن گفتهاند و ما در كتاب گذشته سه روايت را از شيخ طوسى ، شيخ مفيد و شيخ نعمانى نقل كرديم . « 1 »
( 3 ) در حديث ديگرى شيخ طوسى به سند خود از بدر الأزدى نقل كرده است كه امام باقر عليه السّلام فرمود :
آيتان تكونان قبل القائم لم تكونا منذ هبط آدم إلى الأرض ؛ تنكسف الشّمس فى النّصف من شهر رمضان و القمر فى آخره . فقال رجل : يا بن رسول اللّه ، تنكسف الشّمس فى آخر الشّهر و القمر فى النّصف . فقال أبو جعفر : إنّى لأعلم بما تقول و لكنّهما آيتان لم تكونا منذ هبط آدم . « 2 »
دو نشانه پيش از ظهور قائم پديدار خواهد شد كه از هنگام هبوط آدم عليه السّلام بر زمين اتفاق
هامش
( 1 ) . ر . ك : الصدر ، سيد محمّد ، همان ؛ ص 574 .
( 2 ) . الطوسى ، محمّد بن الحسن ، همان ؛ ص 270 .