حكومت را تحققدهندهء هدف بزرگ اسلامى خود نيافت .
چون نيروهائى ملى و بيدار و آمادهء فداكارى وجود نداشت .
و در برابر چنين واقعيت و عمل انجامشدهاى ، دو اقدام اساسى مىبايستى انجام گيرد :
اول : اقدام براى ايجاد پايگاههاى هشيار ملى تا زمينه را براى در دست گرفتن قدرت آماده سازند .
دوم : اقدام براى بيدار كردن وجدان خفتهء " امت اسلامى " و تحريك و تقويت ارادهء آنها ، تا حقيقت اسلام مصون ماند و در درجهاى از حيات و صلابت و قدرت قرار گيرد كه در برابر دستگاه حاكمهء منحرف چون دژى محكم بايستد و بزرگوارى ، كرامت و شخصيت اسلامى خود را نگهدارى كند و بدينوسيله فرومايگى مطلق ، مسخ و شخصيتزدايى را كه فرمانروايان منحرف از اسلام براى امت اسلامى آوردهاند ، جبران نمايد .
اقدام نخست را خود " امامان ( ع ) " شخصا انجام دادند ، و اقدام دومين را " انقلابيون علوى " .
اينان با فداكارىهاى دليرانه خود كوشيدند تا از خواستههاى اسلام و حقيقت آن صيانت و نگهدارى كنند و اتفاقا " پاكان و مخلصان اين گروه ، هميشه مورد تأييد و توجه امامان شيعه ( ع ) بودند .
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 101
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص١٠١