پس اين واقعيت كه ائمهء شيعه پس از واقعهى كربلا قيام مسلحانه را بر ضد منحرفان و حكومتهاى غاصب و جائر ترك نمودند ، بدين معنى نيست كه آنها " بعد سياسى " را رها نموده ، از كوشش براى رسيدن به زمامدارى صرفنظر كرده و تنها به عبادت روى آوردند ، بلكه روش آنها شكل و رنگى ديگر از اقدام سياسى بود كه اوضاع و احوال آن را ايجاب مىنمود و نيز بازتاب و انعكاسى بود از درك و تشخيص عميق ايشان پيرامون چگونگى اقدامات انقلابى و اسلوب و نحوهء تحقق آنها .
( پايان )
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 103
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص١٠٣