اينك به اين پرسش پاسخ مىگوئيم :
ما هنگامى كه در مرحلهء نخستين حيات " امت اسلامى " ، در عصر پيامبر اكرم ( ص ) ، غور و بررسى مىكنيم ، مىيابيم كه از همان سالهاى نخست ظهور اسلام ، دو گروه با دو هدف متفاوت در داخل امت نوظهورى ، كه رسول اكرم ( ص ) آن را بنيان نهاد ، باهم و در كنار هم مىزيستند و در حقيقت همين دو گروه بودند كه مسلمانان زمان رسول خدا را تشكيل مىدادند .
اختلاف هدف ميان اين دو دسته ، بعد از رحلت رسول خدا ، بلافاصله دو گروه متضاد و متخاصم را با برداشتها و ايدههاى متفاوت ساخت و در اين رهگذر امت اسلامى به دو جناح تقسيم گرديد : جناحى كه براى آنها گويا زمامدارى و حكومت مقدر شده بود ! و توانستند اكثريت مسلمانان را دربر گيرند و جناحى كه محكوم واقع گرديد و مثل اينكه مقدر شده بود ! همچون " اقليت مبارزى " در داخل اكثريت موجوديت خود را به آزمايش گذارد ! !
و همين گروه و اقليت معترض و مبارز ، " شيعه " بود .
عقيده مختلف و متفاوت دو گروهى كه در زمان حيات پيامبر ( ص ) امت اسلامى را تشكيل مىدادند
عبارت بود از :
1 - عقيدهاى كه تعبد به دين را ملاك قرار داده ،
پيروى و تسليم مطلق از نص دينى را در همهء شئون زندگى معتبر