بنابراين " تشيع " در كادر " دعوت اسلامى " تولد يافت و بناء آن در طرح و برنامهء زيربنائى رسول خدا به فرمان پروردگار براى صيانت و نگهدارى " آينده رسالت " پىريزى گرديد . و روى اين اصل " تشيع " ، همچون رخدادى در چشمانداز رويدادها ، قرار نداشت ، بلكه نتيجه و مولود ضرورى و قهرى " رسالت اسلامى " و نيازها و شرائط طبيعى و اساسى آن بود ، بدان گونه كه بر اسلام فرض و ضرور بود كه " تشيع " را بزايد و بپروراند .
و به معنائى ديگر : بر " پيشواى اول اسلام " فرض و لازم مىنمود كه " پيشواى دوم " را بپرورد تا به دست او و به دست خلفا و جانشينانش ، پيشرفت و نمو انقلابى " رسالت " ادامه يابد و هدف دگرگونى بنيانى " نهضت " در ريشهكن كردن همهء رسوبات گذشتهء جاهلى و ساختن ملتى لايق و شايسته در سطح تعهدات و خواستههاى " رسالت اسلامى " ، تحقق پيدا كند . . .
* * *
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 80
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص٨٠