. . . نبايد براى پسند عوامى كه با آنها در تماسيم ، اختلاف شيعه و سنى را به صورت تخاصم و تناقض توحيد و شرك ، مسلمان و كافر و طاهر و نجس درآوريم و تمام برادران مسلمان غير شيعى را وهابى و ناصبى و دشمن على ( ع ) و خصم اهلبيت ( ع ) معرفى كنيم تا آنجا كه صهيونيسم را بر مسلمان فلسطينى و مصرى و سورى . . . ترجيح دهيم و از اينكه موشهدايان و بن گوريون و گلد اماير ، با همدستى انگليس و امريكا بر سر كودكان و زنان و خانه و مسجد پرتسعيد و اسكندريه بمب مىريزند و براى اطفال معصوم و مسلمان ، عروسك و اسباببازى نارنجك مىاندازند ، دلمان خنك شود و به مردم بيچاره و بىخبر شيعه كه جانشان لبريز از عشق مقدس على ( ع ) است تلقين كنيم كه : " خوبشان مىشود اينها مكافات مظالمى است كه نسبت به آل عبا و ذرارى مصطفى و درحق حضرت خير النساء . . . روا داشتند . . . " ( نقل قول بىواسطه از يك " آيه بزرگتر " در پاسخ به تقاضاى همدردى با مسلمين هنگام حملهء سهجانبهء ايدن - گىموله - بن گوريون به مصر ) يعنى بدترين نوع عوامفريبى و ناجوانمردانهترين سوء استفاده از پاكترين احساسات مذهبى مردم و وسيله ساختن ايمان و عشق به على ( ع ) و خاندان على براى زشتترين غرضهاى
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص١٦٣