تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الشيعة (برگزيده) (شيعه و سابقه تاريخى آن) (فارسى) — صفحة 19

مساهمون:

ص١٩
دربارهء كسانى به كار برده است كه دوستدار و پيروِ عترت و خاندان او هستند . پس بنابراين چنانچه اين واژه يا اصطلاح بدون قيد و شرط به كار رود از همان روزگار و همزمانِ با حياتِ رسول اكرم از آن استفاده مىشد كه منظور از « شيعه » فرد و يا افرادى هستند كه دل‌هاى آن‌ها ولاى على و فرزندان او را پذيرا گشته است . و براى تو روشن خواهد شد كه اين اسم و عنوان داراى همين مصاديق و مُسَمَّيات در همان زمان بوده است . دعوت به تشيع از چه زمانى آغاز شد ؟ گزاف نيست اگر بگوييم : دعوت به تشيع از همان روزى آغاز شد كه رهايى بخشِ بزرگِ انسان‌ها محمد در همان روز ، بانگ و آوا به كلمهء « لا إله الا الله » در دره‌ها و كوه‌هاى مكه برآورد ؛ زيرا وقتى آيهء : وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ « 1 » نازل شد - و نبى اكرم بنىهاشم را گرد آورد و به آن‌ها هشدار داد و دلِ آنان را از عذاب خدا بيمناك ساخت - فرمود : ايكم يؤازرنى ليكون اخى ووارثى ووزيرى ووصيى وخليفتى فيكم بعدى ؟ « 2 »
هامش
( 1 ) شعراء : 214 . ( 2 ) بحار الانوار ، ج 18 ، ص 178 به نقل از علل الشرايع ، ج 1 ، ص 170 ، باب 133