روز را بزرگ بر شمرده و از آن تجليل به عمل آورند .
آلبويه اين روز را سخت گرامى مىداشتند و در تقديس و گرامى داشت آن آشكارا مىكوشيدند و كارهايى در اين روز صورت مىدادند كه در هيچ عيدى جز آن دست به چنان كارهايى نمىزدند ، اظهار سرور و شادمانى مىكردند ، جامههاى فاخر در بر مىگرفتند و كوشش زيادى در اطعام و گستردن سفرههاى تشريفاتى به كار مىداشتند بهطورى كه مطبوعترين خوراكها را براى مقيم و مسافر بر روى اين سفرهها آماده مىساختند و در بخشش و انفاق دستها را گشاده مىكردند ؛ امثال اين گونه كارها كه ولاى و محبت آنها نسبت به علىّ مرتضى عليه السلام و تجليل از چنين روزى آنان را به اين كار فرا مىخواند . ملوك و فرمانروايان شيعه ، از آلبويه - در هر نقطه كه به سر مىبردند - پيروى كردند كه از آن جمله فاطميين مصر هستند . يكى از شواهد اين مطلب - كه شيعه در چنين روز ؛ يعنى « غدير » اظهار شادمانى مىكردند و آنرا به عنوان روز عيد قرار مىدادند گفتار ابناثير دربارهء حوادث سال 308 ه . ق است . وى مىنويسد : « در اين سال مردم « باب البصرة » - كه محلهاى در بغداد است - در روز بيست و ششم ذىحجه آذين بندى شكوهمندى بر پا كرده و شادمانى فراوانى نشان مىدهند ؛ بدينسان در روز هيجدهم محرم دست به كار اعمالى مىگردند كه شيعيان در روز عاشورا
تاريخ الشيعة (برگزيده) (شيعه در ايران) (فارسى) — صفحة 24
مساهمون: الشيخ محمد حسين المظفر
ص٢٤