دستاندركار آن مىشوند ؛ علت آن اين است كه شيعيان « كَرخ » « 1 » در روز هيجدهم ذى حجه كه روز غدير است قبهها و گنبدها برمىافرازند و جامههاى فاخر براى زينت در بر خود مىگيرند . همين شيعيان در روز عاشورا در رابطه با سوگوارى و نوحه و اظهار غم و اندوه كارهايى انجام مىدهند كه مشهور است . مردم « باب البصرة » در برابر اين كار هشت روز بعد از عيد غدير ( يعنى روز بيست و ششم ذى حجه ) مانند شيعيان جشن و سرور بهپا مىكنند و مىگويند : در اين روز نبىّاكرم صلى الله عليه و آله و ابوبكر وارد غار شدند .
مردم باب البصره همچنين هشت روز پس از عاشورا را - به مانند شيعيان در روز عاشورا - ماتم مىگيرند و به عزادارى مىپردازند ، و مىگويند : در اين روز مصعب بن زبير به قتل رسيد » . « 2 »
هامش
( 1 ) . كرخ محلهء وسيعى در غرب بغداد بود كه اطراف آنرا ديوار وحصارى احاطه مىكرد ، تمام مردم آن شيعى بودند و فردى غير شيعى در ميان آنها ديده نمىشد ؛ چنانكه ياقوت در ( معجم البلدان ) همين نكته را ياد كرده و اين قسمت از بغداد را سراسر به نام « كرخ » ناميده است .
( 2 ) . الكامل ، ج 9 ، ص 54 . اگر روز غار روز عيد ، و روز قتل مصعب روز حزن و اندوه باشد براى شيعه مشكلى به وجود نمىآورد . اما آيا روز قتل مصعب را مىتوان با روز عاشورا مقايسه كرد ؟ آيا روز غدير همان روزى نيست كه بيش از صد هزار مسلمان در آنروز گرد هم آمدند و على عليه السلام را بهخاطر مقام والايش تهنيت گفتند ؟ حتى ابوبكر و عمر در مقام تبريك گويى به على عليه السلام عرض كردند : بخ بخ لك اصبحت مولاى و مولى كل مؤمن و مؤمنة » : ( آفرين بر تو كه هم اكنون سرور ما و سرور هر مرد و زن مسلمان گشتى ) ؛ بنابراين لازم است همهء مسلمين در جشن و سرور - براى چنين روزى - شريك شادى هم باشند . اما روز عاشوراى حسينى ، سزاست كه تمام مسلمانان عالم براى چنين روزى افسرده و اندوهگين شوند ؛ مگر نه اين است كه حسين عليه السلام سبط رسولاكرم صلى الله عليه و آله ، و ريحانهء او ، خامس اصحاب كسا ، و از زمره اهلبيتى بود كه خداوند پليدىها را از آنها سترد ؟ آيا حسين عليه السلام سرور اهل بهشت نبوده است ؟ آيا نه اين است كه حادثهء شهادت او حادثهء دردناكى است كه روزگار مانند آن را به خود نديده است ؟ براى اينكه براى حزن و اندوه بر آن حضرت انگيزهاى را ياد كنيم كافى است كه بگوييم : بايد با رسولاكرم صلى الله عليه و آله همدردى نماييم و فرمان او را به اجرا در آوريم ؛ زيرا رسولاكرم صلى الله عليه و آله دهها سال پيش از واقعهء عاشورا براى چنين روزى گريست و اندوهگين گشت ، و مردم را به حزن و اندوه و گريستن بر آن حضرت فرمان داد .