باشد و تو او را بى جهت سرزنش كرده باشى واى بر آن كس كه آنچه را از ديگران ناخوش مى دارد براى خويش نيكو شمارد و گناهى را كه در ديگران زشت مى شمارد خويشتن بجا آورد .
آن كس كه چون سخن دروغ در بارهاش گويند ناآرام شود خردمند نيست و آن كس كه از ستايش جاهلان خشنود شود از حكمت بدور باشد آن كس كه بسود تو گستاخى ورزد بزيانت نيز گستاخ باشد آن كس كه بهنگام خشنودى از تو به نيكى هائى كه در تو نيست ترا بستايد ، بهنگام خشم هم از تو در بارهء زشتى هائى كه در تو نيست بدگوئى كند .
در شگفتم از آن كس كه چون در بارهء خيرى كه در او نيست او را بستايند شادمان شود و يا در بارهء شرى كه در او نيست چون او را بد شمارند ، بخشم آيد بايد شناخت تو در بارهء خود ، از ستايش ستايشگران در بارهات استوارتر باشد آن كس كه از مردم شرم دارد ولى از خويشتن حيا نكند ، براى خود ارجى قائل نشود .
سرآمد دانش مدار است مدارا به هر چيز ، زيور بخشد آن كس كه شبانه روزش بمرگ مى كشاند شايسته است كه بتوبه كردن شتاب ورزد
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 434
مساهمون: جورج جرداق
ص٤٣٤