بگروهى همانند كند در شمار آنان به حساب آيد پاداش آن كس كه شادمانت كند اين نيست كه به او بدرفتارى كنى آن كس كه گناه بر او پيروز شود پيروز نيست و آن كس كه با بدكارى چيره گردد ، شكست خورده است بد خوى ، جان خويش را به رنج اندازد خوش خوئى نعمتى بزرگ است مهربان باش تا به تو مهربانى كنند ، به نيكى سخن گوى تا از تو به نيكى ياد كنند از غيبت بپرهيز كه غيبتگر خورش سگهاى جهنم است بايد بزرگتران شما بكوچكتران مهربانى كنند اگر كسى برادر شما را در پنهانى پند دهد او را زيور بخشيده است و اگر به آشكارائى اندرزش دهد خوارش شمرده است در خشنودى و خشم ، به حق سخن گوئيد و با دوست و دشمن به دادگرى رفتار كنيد آن كس كه غيبت را بشنود همچون غيبت كننده است غيبت ، تلاش ناتوانانست امام ديد كه كسى از ديگرى در نزد فرزندش حسن غيبت مىكند به فرزندش فرمود ، پسرم گوشت را از شنيدن گفتارش پاك نگه دار زيرا او به پليدترين چيزى كه در دل دارد مى نگرد و مى خواهد آن پليدى را در گوش و دل تو فرو ريزد .
برادرت را خالصانه پند ده و در همه حال ياورش باش و به او بديدهء ترديد منگر و بى جهت محكومش مساز شايد كه او را عذرى
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 433
مساهمون: جورج جرداق
ص٤٣٣