تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 322

مساهمون:

ص٣٢٢
اگر از آن روى با من دشمنى مى ورزيد كه گمان مى بريد من در قبول حكمين ، اشتباه كرده و گمراه شده‌ام ، پس چرا همهء پيروان محمد ( ص ) را بگمراهى من گمراه مى دانيد و بگناه من مى گيريد و ببهانهء خطاى من آنها را كافر مى شماريد شمشيرتان را بدوشتان مى كشيد و براندامهاى سالم و مجروح ، يكسان فرود مى آوريد و گناهكار و بيگناه را با هم در مى آميزيد اى بى پدران ، من هرگز شرى برنينگيخته و شما را فريب نداده و به اشتباه نينداخته‌ام ، اين شما بوديد كه همگى تان به گزينش دو داور راى داديد و ما از آنها پيمان گرفتيم كه بيرون از فرمان قرآن رايى ندهند ولى آنها از قرآن روى برتافتند و حق را با اين كه مى ديدند واگذاشتند و بستم پرداختند و به راه ناروائى رفتند و با اين كه از آنها خواستيم كه به حق گرايند و بدادگرى روى آرند ، بد انديشيدند و به ناروائى داورى كردند .

من شما را مى ترسانم

امام ، پيش از آغاز جنگ نهروان ، در تهديد خوارج چنين فرمود : من شما را از اين مى ترسانم كه سحرگاه پيكرهاتان در ميان اين نهر ، يا در پست و بلنديهاى اين سرزمين افتاده باشد و شما در برابر