خاموش مانيد و سخنم بشنويد
در اردوگاه خوارج به آنان چنين فرمود : آيا در جنگ صفين همگى با ما بوديد خوارج گفتند ، گروهى بوديم و گروهى نبوديم .
امام فرمود : پس دو گروه از هم جدا شويد و آنها كه در جنگ صفين با ما بودند ، جائى بايستند و آنها كه نبودند در جاى ديگر قرار بگيرند تا با هر يك جداگانه سخن بگويم .
آن گاه امام فرياد برآورد و چنين گفت : از سخن باز ايستيد و خاموش مانيد تا سخنم بشنويد و با دلهايتان به من توجه كنيد و هر كس را بگواهى مى گيرم به آنچه ميداند گواهى دهد آن گاه با آنها بتفصيل سخن گفت و از جمله چنين فرمود : اين شما نبوديد ، كه چون شاميان قرآنها را بناگهانى از روى فريبكارى و مكر و چارهجوئى برافراشتند ، گفتيد ، آنها برادران مسلمان مايند كه از ما مى خواهند از جنگ دست بداريم و آسوده مانيم و براى پايان دادن بدشمنى بكتاب خداى پاك روى آريم ، پس بايد پيشنهادشان را بپذيريم و از كشتارشان دست بداريم من در آن هنگامه بشما گفتم ، اين پيشنهادى است كه ظاهرش ، نمايان گر ايمانست ولى در پنهان دشمنى بهمراه دارد ، پيشنهادى كه آغازش مهربانى و فرجامش پشيمانى است پس شما در پيكار خود پايدار بمانيد