28 پارهاى أخبار غيبى
غيب و إيمان به غيب ، در تمدّن دينى ، و همهء رسالتها ، و همچنين در إسلام ، نقش دارد ؛ تا جائى كه از صفات پايبندان به دين و رسالت إسلام ، آنست كه « به غيب باور دارند » « 1 » ؛ پيامبر گرامى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - هم أخبارى غيبى را كه خداوند به آن حضرت وحى فرموده ، آورده است . هر خبرى كه پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - از آينده و رخدادهاى آن مىدهد ، خبرى غيبى است كه به او وحى گرديده ؛ چون او « از سر هواى نفس سخن نمىراند آن جز وحيى نيست كه به او فرستاده مىشود فرشتهء نيرومند او را درآموزانيده است » « 2 » . واقعهء خروج إمام حسين - عليه السّلام - به سوى سرزمين عراق و كشتهشدنش در آن ديار هم ، براستى ، يكى از دلائل نبوّت و شواهد صدق آن بود . « 3 »
أخبار بسيار در اين باب رسيده ؛ و از جملهء آنچه ابن عساكر نقل نموده ، يكى اين است :
[ 213 ] از على - عليه السّلام - روايت كردهاند كه فرمود :
بر رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - وارد شدم و ديدگانش را اشكبار ديدم ! گفتم : اى پيامبر خدا ! آيا كسى خشمگينات كرده ؟
چرا ديدگانت اشكبار است ؟
فرمود : پيشتر جبرئيل از نزدم برخاست و مرا گفت كه حسين بر كرانهء فرات كشته مىشود . « 4 »
هامش
( 1 ) .« يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ »س 2 ى 3 .
( 2 ) .« وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى »س 53 ، ى 3 - 5 .
( 3 ) . بسيارى از اين أخبار را بيهقى در « دلائل النّبوّة » و همچنين أبو نعيم در « دلائل النّبوّه » آوردهاند و اين دو كتاب نيز چاپ شده و متداول است .
( 4 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 133 ) .