تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام الحسين ( ع ) سماته وسيرته ( سيره و سيماى امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨
همراهانشان بايد براى أداى مناسك يا وظائفى كه در قبال حجّاج بر عهده دارند ، در سرزمين منى حاضر باشند . انتخاب چنين زمان و مكانى ، با توجّه به چگونگى أشخاص انتخاب شده براى شركت در اين اجتماع ، بروشنى نشانگر تدبير و اهتمام بليغى است كه إمام در اين برخورد اتّخاذ فرموده است . أمّا درونمايهء آن سخنرانى تاريخى كه إمام حسين - عليه السّلام - إيراد فرمود ، اينست كه با هم مىخوانيم « 1 » :

خطبهء إمام - عليه السّلام - در منى :

اين ستم‌پيشهء بىپروا ، با ما و شيعيان ما ، آن كرده است كه ديده و دانسته و بر آن گواه بوده‌ايد . اينك من مىخواهم چيزى از شما بپرسم ؛ اگر راست گفتم ، مرا راستگو داريد ، و اگر دروغ گفتم ، دروغزن شماريد . سخنم را بشنويد و گفتارم را به كتابت آريد ، آنگاه به شهرها و قبيله‌هاتان بازگرديد ، و مردمانى را كه از ايشان در أمانيد و به ايشان اعتماد داريد ، به آنچه از حقّ ما مىدانيد ، فرا خوانيد . چه ، من بيمناكم كه اين أمر از ميان برود و حق رانده و مغلوب گردد
« وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ »
« 2 » : شما را به خدا آيا مىدانيد كه علىّ بن أبى طالب برادر رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و
هامش
( 1 ) . ما نويسندهء متن عربى كتاب ، استاد جلالى - مدّ ظلّه - در نقل متن سخنرانى بر آنچه علّامه شيخ محمّد صادق نجمى در پژوهش كرامندش ثبت كرده است ، تكيه كرده‌ايم . آن پژوهش به زبان فارسى و به نام « خطبهء حسين بن على عليه السّلام در منى » از سوى بنياد پژوهشهاى إسلامى آستان قدس رضوى ( ع ) در مشهد به سال 1411 ه . ق . منتشر گرديده . وى خاطرنشان كرده است كه مجموع اين خطبه ، بخش بخش ، در كتاب سليم و الاحتجاج طبرسى و تحف العقول ابن شعبه آمده است . ترجمان گويد : در باب بازسازى خطبهء منى به نحوى كه استاد نجمى انجام داده‌اند ، جاى ترديد و تأمّل هست ، و نگارندهء اين سطور آن ترديد و تأمّل را در مقالتى - زير نام « رخنهء ترديد در بازسازى خطبهء منى » - در مجلّهء كتاب ماه دين ( ش 43 ، ارديبهشت 1380 ه . ش . ، ص 8 و 9 ) به قلم آورده . ( 2 ) . س 61 ى 8 ؛ يعنى : و خداوند نور خود را بتمامت رساند ، هر چند كافران ناخوش دارند .
الإمام الحسين ( ع ) سماته وسيرته ( سيره و سيماى امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 128 | جويا جهانبخش / السيد محمد رضا الحسيني الجلالي