همين مطلب است .
5 - 2 : پاداش ثابتقدمان بر اعتقاد به حضرت مهدى عليه السّلام
روايات
1 . امام صادق عليه السّلام فرمود : پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : خوشا به حال - بهشت ، گوارا باد بر - آنكه قائم اهل بيت مرا درك كند و در دورهء غيبت و قبل از قيامت ، از او تبعيت كند ، دوستانش را دوست بدارد و با دشمنانش دشمنى ورزد ، او از ياران و دوستداران من و
هامش
- تبرى به معنى واقعى است .
در روايت هشتم و روايات مشابه آن فرمودهاند كه شخص عارف به امام و منتظر ظهور ، اگر عمرش به زمان ظهور هم نرسد ، دير و زود شدن زمان ظهور ، برايش ضررى ندارد ؛ بنابراين معلوم مىشود كه براى ما ، مهمترين مسأله ، انتظار فرج است و ياد گرفتن مفهوم انتظار ، و زندگى كردن بر طبق آن .
در حال حاضر ، براى ما ، از اصل فرج مهمتر ، انتظار فرج و توجه عميق به اين است كه حجت خدا در روى زمين زنده ، با ما و شاهد و ناظر اعمال ما و واسطهء فيض بين خدا و ماست . فرج به خداوند مربوط است كه هر موقع صلاح بداند عملى خواهد شد ، و انتظار فرج به ما مربوط است . ما بايد تكليف خودمان را خوب انجام دهيم ، خداوند به حكمت خدايى و مصالح بندگان بهتر واقف است و چيزى از علم او خارج نيست .
در بقيهء معارف نيز ، مطالبى شبيه اين مطلب وجود دارد . مثلا ما بايد دعا كردن و درخواست و شرايط آن را ياد بگيريم و درست عمل كنيم ، استجابت با رب العالمين است و او خود به مصالح بندگان آگاه است . اينكه بنده به جاى دعا و تضرع ، براى خداوند تكليف معين كند ، خلاف بندگى است .
در زيارت شريف امين اللّه مىخوانيم : « خدايا ! درهاى اجابت به روى بندگان باز است ، و دعاى كسىكه تو را مىخواند مستجاب است ، و توبهء انابهكنندگان به درگاهت ، قبول است ، و گريهء گريهكنندگان ، مورد رحمت است و . . . و سرچشمههاى آب براى تشنگان ، جوشان است . . . » و از اينجا معلوم مىشود كه ما بايد دعا كردن ، توبه و گريه كردن را بياموزيم ، استجابت ، قبول و رحمت ، پيشاپيش تضمين شده است ، ما بايد تشنگى را بياموزيم و تشنه بودن را تجربه كنيم ، دنبال آب رفتن لازم نيست ، جوشش سرچشمههاى آب ، قبلا انجام گرفته است ، و اگر از اين سرچشمهها بهرهاى نمىبريم ، علت آن ، تشنه نبودن است و نه نبودن آب ؛ به دروغ اظهار تشنگى مىكنيم ، اگر تشنگى حاصل شود ، سرچشمههاى آب ، از همهجا فوران مىكند ، به قول مولوى :آب كم جو تشنگىآور به دست * تا بجوشد آبت از بالا و پستاگر ما نياز به مهدى را در خود نيابيم و جدّى نگيريم ، و از منتظران واقعى به حساب نياييم ، حتّى اگر آن حضرت تشريف بياورد ، بهرهء كامل را نخواهيم برد ، زيرا او طبيب دردمندان است ، و بيدردها يا كسانىكه درد احساس نمىكنند از مراجعه به طبيب ، خود را بىنياز مىدانند .طبيب عشق مسيحا دم است و مشفق ليك * چو درد در تو نبيند كه را دوا بكندمترجم