تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — صفحة 93

مساهمون:

ص٩٣
خداوند او را ظاهر كند . » « 1 » 4 . عبد اللّه بن سنان مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : شبهه‌اى دامنتان را خواهد گرفت و به حيرتى دچار خواهيد شد ، نشانهء هدايت و امام راهبرتان ديده نخواهد شد ، و در آن هنگام جز كسى كه مانند غريق نااميد از همه‌جا ، دست دعا به درگاه پروردگار بردارد ، كس ديگرى نجات نخواهد يافت . » عرض كردم : « دعاء غريق چگونه است ؟ » فرمود : « غريق مىگويد : « يا أللّه ! يا رحمن ! يا رحيم ! يا مقلّب القلوب ! ثبّت قلبى على دينك . . . » « 2 » 5 . يونس بن عبد الرحمن مىگويد : حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود : « خوشا به حال آن عده از شيعيان ما كه در دورهء غيبت قائم ما به محبت ما چنگ انداخته‌اند و بر ولايت ما و بيزارى از دشمنانمان استوارند ! آنها از ما هستند و ما از آنها هستيم ، آنها به امامت ما خشنودند و ما از شيعه بودن آنها خشنوديم ، خوشا به حالشان و بهشت گوارايشان باد ، به خدا قسم ، اينان در روز قيامت هم درجهء ما هستند . » « 3 » 6 . عبد العظيم حسنى : امام جواد عليه السّلام فرمود : « قائم ما ، همان مهدى است كه بايد در دورهء غيبت ، انتظارش را كشيد و پس از ظهور ، از او اطاعت كرد » . . . سپس فرمود : « برترين اعمال شيعهء ما انتظار فرج است . » « 4 » 7 . حازم بن حبيب مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : « هركس ادّعا كرد كه صاحب الامر را غسل داده ، كفن كرده و خاك بر قبرش پاشيده است ، حرفش را قبول نكن . » « 5 » 8 . امام صادق عليه السّلام : « هركس در حالىكه امام زمانش را شناخته است از دنيا برود ، دير و زود شدن ظهور به او زيانى وارد نخواهد كرد و مثل كسى است كه همراه امام قائم و در اردوگاه او باشد . » « 6 »
هامش
( 1 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 474 ، روايت 157 . ( 2 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 475 ، روايت 161 - ترجمهء دعا : اى خدا ، اى رحمت گستر ، اى مهربان ، اى گرداننده و زير و روكنندهء دلها ، دل مرا بر دين خود استوار بدار . ( 3 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 427 ، روايت 168 . ( 4 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 478 ، روايت 174 . ( 5 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 499 ، روايت 275 . ( 6 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 519 ، روايت 384 .