فقط با داشتن چنين شرايط و حالاتى است كه بندهء پروردگار ، به قضاء الهى و حكم پروردگار در تمام امور ، خشنود است و نسبت به غيبت و ديگر مسائل مربوط به آن ، هيچ شك و ترديدى به دل راه نمىدهد و بر اعتقاد به امامت امام غايب ثابت و استوار مىماند و هميشه ياد او را در دل دارد ، و اين چيزها جز با تلاش پيگير و حركت در راه بندگى حقيقى و خالصانه ، از راه ديگرى به دست نمىآيد . خداوند همهء ما را ، در اين راه توفيق عنايت فرمايد .
4 - 2 : وظائف شيعه در دورهء غيبت
روايات
1 . يمان تمار مىگويد : « نزد امام صادق عليه السّلام نشسته بوديم كه به ما فرمود :
« صاحب الامر غيبتى خواهد داشت كه كسىكه بخواهد در آن دوره ديندار بماند سخت در مشقّت و در معرض مشكلات است . » و سپس فرمود : « صاحب الامر غيبتى دارد و بندهء خدا - براى حفظ دينش - بايد تقواى الهى را پيشه كند و دو دستى به دين خود بچسبد . » « 1 »
2 . عمر بن عبد العزيز مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : « هرگاه زمانى آمد كه امامى نيافتى - كه در مسير هدايت - به دنبالش قرار گيرى ، با مواليانى كه - به هدايت امام پيشين - آنها را دوست مىداشتى دوستى بورز و با دشمنانى كه - به اشارهء امام پيشين - دشمنى داشتى ، دشمن باش « 2 » تا هنگامىكه خداوند عزّ و جلّ ، آن امام را ظاهر كند . « 3 »
3 . يونس بن يعقوب از معتمدانش از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : « در چه حالى به سر خواهيد برد در روزگارى كه امامتان را نشناسيد ؟ » به آن حضرت عرض شد : « اگر چنين شد چه بايد كرد ؟ » فرمود : « از دستورات امام سابق پيروى كنيد تا وقتى
هامش
( 1 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 442 ، روايت 14 .
( 2 ) . ظاهرا عبارت ديگرى براى اصطلاح معروف تولّى و تبرّى است كه در اينجا بهعنوان يك اصل جدى براى سالم ماندن و باقى ماندن بر دين ائمه عليهم السّلام ، به آن توصيه شده است . مترجم
( 3 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 424 ، روايت 156 .