تمام وقايع آنها مطّلع است . « 1 »
2 . خبر دادن امام از اينكه پسرش از نرجسخاتون متولد مىشود در حالى كه با وجود نزديكى وضع حمل ، هيچ آثار باردارى در آن بانو نبوده است . شايد علت مخفى بودن اين امر نيز به همان علت مخفى بودن ساير امور و جنبههاى زندگى آن حضرت عليه السّلام كه در روايات آمده است برگردد .
3 . اطلاع داشتن امام از نهاد و زواياى دل حكيمه ، وقتى دربارهء خبرى كه امام عليه السّلام به او داد ترديد كرد ، كه درنتيجه امام او را صدا زد و فرمود : « شتاب مكن » و باز اطلاع داد كه ولادت حجت خدا نزديك است . اين مطلب نيز به علم امام عليه السّلام برمىگردد .
4 . تلاوت كردن سورههاى سجده و يس توسط حكيمه . شايد اين عمل مخصوص زمان تولد حضرت قائم - عجل اللّه تعالى فرجه - بوده و امام عسكرى عليه السّلام به حكيمه چنين دستورى داده باشند يا شايد تلاوت اين سورهها در هنگام وضع حمل زنان بهعنوان سنت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم در بين اهل بيت معمول بوده است .
5 . اينكه حكيمه خطاب به نرجس عليها السّلام عبارت « إسم اللّه عليك » را ادا كرد شايد نوعى تبريك و تهنيت به او بوده باشد .
6 . پيدايش سستى و آرامش در حكيمه ، كه ممكن است ناشى از عظمت موضوع و تولد آن بزرگوار باشد .
7 . سجده كردن حضرت حجت عليه السّلام . شايد اين سجده به خاطر شنيدن سوره سجده و آيه سجده در آن بوده است و شايد هم سپاسگذارى از خداوند است كه به او هستى بخشيده و به وعدهء امامت و وراثت مستضعفين كه در آيه
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ
« 2 » آمده ، وفا فرموده است . تلاوت كردن همين آيه ، چنان كه در احاديث به آن اشاره شده است ، « 3 » مىتواند شاهدى براى صحت احتمال دوم باشد .
8 . سخن گفتن حضرت حجت عليه السّلام در هنگام ولادت و هفتروزگى و شهادت بر يگانگى خداوند و درود فرستادن بر پيامبر و امير المؤمنين و ائمه عليهم السّلام يا به تعبير ديگر
هامش
( 1 ) . اين مطلب را در كتاب فروغ شهادت به تفصيل مطرح كردهايم .
( 2 ) . قصص : 5 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 17 ، روايت 25 .