همانجا كه پدرش نشسته بود گذاشتم » ، سپس امام فرمود : « عمّه ! روز هفتم باز نزد ما بيا . »
حكيمه گفت : صبح شد ، آمدم به امام عسكرى سلام عرض كنم ، پارچه را برداشتم و دنبال مولايم ( مهدى ) عليه السّلام گشتم ، او را نديدم ، به امام عسكرى عرض كردم ، فدايت شوم ، مولايم چه شد ؟ فرمود : « عمه ! او را به همان كسى سپرديم كه مادر موسى عليه السّلام ، فرزندش را به او سپرد . »
حكيمه گفت : « روز هفتم كه شد به منزل امام شرفياب شدم ، سلام كردم و نشستم .
فرمود : « پسرم را بياور » ، مولايم را كه پارچهاى به دورش پيچيده شده بود نزد امام آورد ، مثل دفعه پيش او را گرفت ، زبانش را در دهان او فرو برد مثل اينكه شير و عسل به او مىخوراند ، سپس فرمود : « پسرم ! سخن بگو . » طفل عليه السّلام گفت : « أشهد أن لا إله إلّا اللّه » و بر پيامبر ، امير المؤمنين و امامان - صلوات اللّه عليهم اجمعين - تا پدرش درود فرستاد و مدح نمود ، سپس اين آيه را تلاوت فرمود :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ
« 1 » » « 2 »
گفتار ما
از اين حديث « 3 » چند مطلب فهميده مىشود :
1 . خبر دادن امام عليه السّلام از نزديك بودن تولد فرزندش و اينكه او حجت خدا در زمين است . اين امر به علم امام برمىگردد و شكى نيست كه امام از گذشته و حال و آينده و
هامش
( 1 ) . قصص : 5 و 6 - ارادهء ما بر اين است كه بر ضعيف نگاهداشته شدگان زمين منت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان زمين قرار دهيم و در زمين توانايى و اقتدارشان بخشيم و به فرعون و هامان و لشكريانشان همانچه را كه از آن بيمناك بودند به دست اينان بنمايانيم و به ايشان بچشانيم .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 2 ، روايت 3 .
( 3 ) . ظاهر احاديثى كه در اين زمينه وارد شده است بيانگر آن است كه در ايام ولادت حضرت حجّت عليه السّلام ، فقط حكيمه به نرجسخاتون رسيدگى مىكرده است و شخص ديگرى در اين مدت بر او وارد نشده است ، امّا در عين حال رواياتى كه از حكيمه رسيده از نظر متن و شخص ناقل و مقدار كم و زيادى در الفاظ و عبارات مختلف هستند فلذا ممكن است اختلاف يا از ناحيه كسانى باشد كه از حكيمه نقل كردهاند يا از طرف محدثينى كه بعدها روايات را ضبط نمودهاند اختلاف پيدا شده باشد .