( 1 ) اى خوش به آن كس كه منطقش ذكر نيست و سكوتش فكر است و نظرش عبرت آموز است .
اى خوش به آن كس كه ميتواند در خانهاش بنشيند بر خطاها و گناهانش بگريد .
مردم از سخنان ابراهيم لذت ميبردند .
ابراهيم بن عبد اللَّه هر چه ميگفت براى مردم اعجابانگيز و شايستهى تحسين بود .
در پايان خطابهاش فرياد كشيد :
اللهم انك ذاكر اليوم اباء بابنائهم و ابناء بآبائهم فاذكرنا عندك بمحمد صلى اللَّه عليه و آله . اللهم و حافظ الابناء فى الاباء و الاباء فى الابناء . احفظ ذريه محمد نبيك صلى اللَّه عليه و آله .
خداوندا تو پدران را بنام پسران ياد ميكنى و در ذكر پسران از پدرانشان نام ميبرى .
خداوندا ما را كه فرزندان محمد رسول اللَّه باشيم بنام پدران ياد كن .
پروردگارا حق پدران را در زندگى پسران و حق پسران را بحرمت پدران ياد دار .
خداوندا ذريهى محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم را نگاه دار .
در اين هنگام مردم مسجد با صداى بلند بگريه درآمدند .
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 74
مساهمون: جواد فاضل
ص٧٤