( 1 ) الشهداء را بنيان نهاديم .
جعفر متوكل بر مدينه و مكه مردى را بنام عمر بن فرح رجحى حكومت داد .
اين مرد بر آل ابو طالب بسيار سخت ميگرفت و كار سخت گيرى را به جائى رسانيده بود كه علويان جرأت نميكردند از كسى چيزى تقاضا و توقع كنند .
و مردم را نيز مطلقا از كمك به آل ابو طالب منع ميكرد .
اگر احيانا به او گزارش مىشد كه مردى از مردم حجاز بفرزندان ابو طالب نيكى كرده آن مرد نيكوكار را به سختى شكنجه ميداد تا ديگر كسى جرأت اين عمل را در خود نبيند .
كار علويان در حجاز به جائى كشيد كه بشدت تنگدست و درويش شده بودند .
زنان علوى در عهد عمر بن فرج با منتهاى سختى بسر ميبردند .
مثلا چندين زن كارگر كارشان ريسندگى بود كاملا لخت و عور زندگى ميكردند .
فقط يك جامه داشتند كه بهنگام نماز آن را مىپوشيدند .
به اين ترتيب كه يكى مىپوشيد و نماز ميخواند و بعد آن جامه را از تنش در ميآورد و به ديگرى ميداد كه نماز بخواند .
به همين ترتيب اين جامه دست بدست مىگشت تا همه نمازشان
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 391
مساهمون: جواد فاضل
ص٣٩١