خوانندهء اين سورهء را بيحساب ببهشت برند و در روايت صحيحه ثابت شده كه هر كه دو ركعت نماز بگذارد و در ركعت اول فاتحه و يك بار آية الكرسى و دو بار قل هو اللَّه أحد و در ركعت دوم بعد از فاتحه ده بار أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ و اين نماز را نماز هديهء ميت مىگويند و بعد از آن بگويد
اللهم صل على محمد و آل محمد و ابعث ثوابهما الى قبر فلان
حق سبحانه و تعالى هزار فرشته را بقبر آن كس فرستد كه اين نماز را براى او گذارده و با هر فرشته لونى از حله و قبر او را فراخ گردانند تا روز نفخ صور و بعدد آنچه آفتاب بر او واقع مىشود مصلى را حسنات دهند و هزار درجه او را بردارند ( 1 ) .
بدانكه چون حق سبحانه در سورة القارعة صفت قيامت فرمود در اين سوره ذكر آن كسى مىكند كه تفاخر بكثرت قبيله او را باز داشته از ياد آن و ميفرمايد كه :
* ( بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * از مقاتل و كلبى منقولست كه بنى عبد مناف بن قصي و بنى سهم بن عمرو بر يكديگر تفاخر كردند بكثرت مردم قبيله و هر يكى گفتند كه مردمان ما بيشترند و سادات و اشراف در ميان ما زيادتر چون تعداد مردمان يكديگر كردند و همه را شمردند بنى عبد مناف غالب آمدند بنى سهم گفتند بسيارى از مردمان ما را در زمان جاهليت كشتند و مردمان مرده و زنده مردم قبيلهء يكديگر را شماره ميكنيم چون بدين نوع شمردند بنى سهم به سه خانواده بيشتر آمدند حق سبحانه اين سوره را نازل ساخت :
( 1 ) - * ( أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ ) * مشغول كرد شما را مفاخرت بر يكديگر ببسيارى قبيله و عشيره از اطاعت و ذكر آخرت .
( 2 ) - * ( حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ ) * تا حدى كه زيارت كرديد يعنى آمديد بگورستان و شماره كرديد مردگان خود را و از قتاده مرويست كه يهودان گفتند كه ما از بنى فلان بيشتريم و بنى فلان اكثر از فلان قبيلهء ديگر و هميشه به اين مشغول مىبودند و اوقات را به اين ميگذرانيدند تا آنكه بر صفت كفر و ضلالت مردند حق سبحانه اين سوره را درباره ايشان فرو فرستاد و فرمود كه مشغول
هامش
( 1 ) در وسائل الشيعه از كفعمى نقل نموده كه نماز هديهء اموات بدين وجه است كه در ركعت اول بعد از حمد دو مرتبه قل هو اللَّه أحد بخواند و آية الكرسى مذكور نيست ولى در روايت ديگر بدينگونه وارد شده كه در نماز هديه در ركعت اول بعد از حمد يك بار آية الكرسى بخواند و در ركعت دوم بعد از حمد ده بار * ( إِنَّا أَنْزَلْناه ) * و نماز ليلة الدفن هم بدين نوعست .