كرده كه آيهء * ( إِنَّما يُرِيدُ اللَّه ) * بر پيغمبر ( ص ) نازل شد در حالتى كه در خانهء وى غير از على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) كسى ديگر نبود پس رسول ( ص ) فرمود بار خدايا اينها اهل بيت منند و
حدثنا السيد ابو محمد قال حدثنا الحاكم ابو القاسم باسناده عن زادان عن الحسين ابن على قال لما نزلت آية تطهير جمعنا رسول اللَّه صواياه فى كساء لام سلمه خيبرى ثم قال اللهم هؤلاء اهل بيتى و عترتى
يعنى سيد ابو المحمد باسانيد مذكوره از امام حسن ( ع ) نقل كرده كه بعد از نزول آيهء تطهير رسول خدا ما را و خود را در زير كساى خيبرى جمع كرد و فرمود بار خدايا اينها اهل بيت منند و عترت طيبهء من و روايات در اين باب از طرق عامه و خاصه بسيار است بر وجهى كه ايراد همهء آنها موجب اطناب اين كتاب مىشود و روايات مذكوره كافيست در اختصاص آيه بآل عبا و جميع اصحاب مارض استدلال كردهاند بر اختصاص آيه بآل عبا ( ع ) بروايات مذكوره به آنكه لفظ انما محقق آن چيزيست كه بعد از آنست و نافى غير آنچه قول قايل كه انما لك عندى درهم و انما فى الدار زيد مقتضى آنست كه نيست نزد او غير از درهمى و نيست در خانهء غير زيد و هر گاه اين معنى بر صفحهء خواطر منقش شد پس مىگوئيم خالى از آن نيست كه مراد باراده در آيه ارادهء محصنه است و يا اراده ايست كه مستتبع تطهير است و اذهاب رجس نميتواند بود كه مراد ارادهء محصنه باشد زيرا كه حقتعالى از هر مكلفى ارادهء اينفرموده پس اين اراده مختص باهل بيت نباشد و ديگر آنكه بلا شك و شبهه اينقول مقتضى مدح و تعظيمست مر ايشان را و در ارادهء مجرده مدح منتفيست پس مراد وجه ثانى باشد و در ثبوت اين وجه عصمت آل عبا ثابت مىشود و طهارت ايشان از جميع قبايح و از جمله ضروريات و بديهيات است كه غير اهل بيت معصوم نبودهاند پس اين آيه مختص باشد بايشان به جهت بطلان تعلق آن به غير ايشان فحينئذ اينكه صاحب كشاف گفته ( و فى هذا دليل بين على ان نساء النبى من اهل بيته ) و بيضاوى گفته و تخصيص ( الشيعة اهل البيت بفاطمه و على ( ع ) و ابنيهما ) ضعيف ضعيف باشد و اگر قايلى گويد صدر اين آيه و ما بعد آن در حق ازواجست پس مراد باهل البيت ازواج آن حضرت باشند جواب گوئيم كه اين موجب آن نميشود كه مراد ازواج باشند زيرا كه در عرف و عادت فصحا شايعست كه در اثناى كلام خطاب به غير ميكنند و بعد از آن باز بكلام اول عود ميكنند و قرآن به اين معنى مملو و مشحونست و كلام عرب و اشعار ايشان به اين مضمون بسيار واقع شده پس استدلال به آن نمودن مثبت مدعا نميشود انتهى كلام صاحب المجمع و صاحب كشف الغمه آورده كه و
من مسند احمد ابن حنبل عن ام سلمه قالت بيتا رسول اللَّه فى بيتى يوما اذ قال الخادم ان عليا و فاطمة بالسدة قالت فقال لى قومى فتنتج لى عن اهل بيتى قالت فقمت فتنحيت من البيت قريبا فدخل على و فاطمه و الحسن و الحسين ( ع ) و هما صبيان صغيران فاخذ الصبيين فوضعهما فى حجره فقبلهما
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 286
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص٢٨٦