ديگر نمايند محض عناد و مكابره و تعنت خواهد بود كما قال جل ذكره * ( أَ وَلَمْ يَكْفِهِمْ ) * آيا پسند نيست ايشان را در حجة هويدا و معجزهء واضح از آيات مقترحه * ( أَنَّا أَنْزَلْنا ) * آنكه فرو فرستاديم * ( عَلَيْكَ الْكِتابَ ) * بر تو قرآن را * ( يُتْلى عَلَيْهِمْ ) * در حالتى كه خوانده مىشود بر ايشان به زبان عربى و ايشان افصح مردمانند و اسر و بلاغت و اطوار فصاحت بر ايشان ظاهر است و مع ذلك تو تحدى كرده و اقصر سورى در برابر قرآن از ايشان طلبيد و ايشان لشكر ميكشند و مال و جان در ميبازند و بمعارضة آن نمىپردازند معجزه از اين روشنتر كجا باشد پس احتياج نيفتد در وصول بعلم به صحت نبوت تو به غير از اين از معجزات ديگر و طلبيدن غير آن محض جدال و مكابره باشد پس اگر حقتعالى اظهار آيات مقترحه ايشان كند به آن هم نگروند و تصديق نبوت تو نكنند و به جهت آن به عذاب استيصال گرفتار شوند هم چنان كه در امم سالفه و حال آنكه حقتعالى وعده فرموده كه اين امت را به عذاب استيصال معذب نسازد پس در آيه دلالت است بر آنكه قرآن كافيست در معجزه و او در اعلا درجات اعجاز است زيرا كه حقتعالى فرموده كه آن كافيست از جميع معجزات و دال بر مزية رجحان آنست بر ساير معجزات ديگر كه آن هميشه ثابتست و تا انقراض عالم زايل نميشود بخلاف معجزات ديگر كه سمت فنا و زوال ميپذيرد و در بعضى اخبار آمده كه جمعى از اهل اسلام نزد حضرت پيغمبر ( ص ) آمدند و برخى از سخنان يهود را نوشته با خود آوردند مدعا آنكه ميخواهيم كه علم خود را به آن افزون سازيم حضرت فرمود كه
كفى بها حماقة قوم
همين حماقت و گمراهى بس قومى را كه از آنچه نبى ايشان بديشان آورده روى بگردانند و رغبت كنند به چيزى كه نبى ايشان نياورده و اين آيه نازل شد كه آيا كفايت نيست ايشان را بر آن كه پيوسته بر ايشان ميخوانند * ( إِنَّ فِي ذلِكَ ) * بدرستى كه در اين كتاب * ( لَرَحْمَةً ) * هر آينه بخشايش و نعمتى است بزرگ مر كسى را كه متابعت او كند و تعنت و اقتراح را بگذارد * ( وَذِكْرى ) * و پندى و نصيحتى * ( لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ) * مر گروهى را كه تصديق آن كنند چه هر كه تبعيت آن اختيار كند و بمواعظ و زواجر آن متعظ و منزجر گردد به ثواب ابدى رسيد و ببهشت جاودانى فايز گردد * ( قُلْ ) * بگو اى محمد ( ص ) مر اهل لعنت و اقتراح را كه * ( كَفى بِاللَّه ) * پسنده است خدا * ( بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ ) * ميان من و شما * ( شَهِيداً ) * در حالتى كه گواهست بر صدق سخن من چه مرا تصديق مىكند بر اظهار معجزات در يد من يا در قرآن شهادت داده بر نبوت من كه محمد رسول اللَّه و يا شاهد است بتبليغ من بشما آنچه به آن فرستاده شدهام و نصح من شما را و مقابلهء شما به من به تكذيب و تعنت * ( يَعْلَمُ ) * ميداند خدا * ( ما فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * آنچه در آسمانها و زمينها است پس
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 147
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص١٤٧