[ طبق تفسيرى كه از طرف اهل بيت عليهم السلام وارد شده ، معناى آيه اين است كه : اگر مردى به زنا مشهور شد و حدّ شرعى بر او اجرا كردند ، تا توبهء او ثابت نشود حق ازدواج با غير از زنان آلوده يا مشرك ندارد و همچنين است زنى كه فساد اخلاقش به ثبوت رسد و مورد اجراى حد قرار گيرد ] . « 1 »
4 . « [ بندگان خداى رحمان آنها هستند كه . . . ] و آنها كه با خدا ، خداى ديگرى را نخوانند ، و خونى را كه خدا محترم شمرده ، به ناحق نريزند و زنا نكنند ؛ هر كس دامن به اين گناهان بيالايد كيفر بيند ، روز رستاخيز ، عذاب مضاعفش كنند و جاودانه خوار و زار در آن عذاب بماند » .
5 . « اى پيامبر ! هرگاه زنان باايمان آمدند تا با تو بيعت كنند كه شرك به خدا نيارند ، دزدى و زنا نكنند ، فرزندانشان را نكشند . . . با آنها بيعت كن » .
6 . امام زينالعابدين عليه السلام مىفرمايد : كارهاى زشت آشكار و نهان كه خدا در قرآن تحريم كرده ، آشكارش ازدواج با زن پدر است [ كه در جاهليّت مرسوم بوده ] و نهانش زنا است .
7 . پيامبر صلى الله عليه و آله : زناكار در حال زنا ايمان ندارد ، شرابخوار به هنگام مىخوارى ايمان ندارد و دزد در موقع دزدى ايمان ندارد .
8 . و فرمود : زنا تنگدستى آرد و خانهها را خلوت كند .
9 . پيامبر صلى الله عليه و آله : زمين از چيزى مانند اين سه چيز به سوى خدا ناله نكرد :
ريختن خون بىگناه ، غسل از زنا ، خواب پيش از برآمدن آفتاب .
مؤلّف : [ مقصود خوابى است كه ترك نماز صبح را از روى عمد در پى داشته باشد ] .
10 . و فرمود : سه كساند كه خدا در قيامت به آنها سخن نگويد ، آنان را [ از گناه ] پاك نكند ، به آنها [ به ديدهء رحمت ] ننگرد و عذابى دردناك دارند : 1 - پيرمرد زناكار 2 - پادشاه ستمگر 3 - مستمند متكبّر .
هامش
( 1 ) . الميزان ، ج 15 ، ص 86 .