تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كفاية الأصول ( فارسى ) — صفحة 412

مساهمون:

ص٤١٢

تشريح المسائل

* مراد از بحث در امر پنجم چيست ؟ اينست كه : ببينيد مراد از كلمهء ( حال ) چيست ؟ آيا مقصود از كلمهء ( حال ) ، حال نطق است در مقابل گذشته و آينده ؟ و يا حال تلبس است ؟ * مقدمة بفرماييد در مبحث مشتق اصطلاحا چند حال متصوّر است ؟ سه حال : 1 - حال تلبّس و اتّصاف ، 2 - حال اسناد و نسبت يا جرى و حمل ، 3 - حال نطق يا تكلّم . * حال تلبس و اتصاف چگونه حالى است ؟ حالى است كه ذات در واقع و نفس الامر متلبّس و متّصف به يك صفت است چه ما بدانيم و يا ندانيم ، از آن خبر بدهيم يا نه . * حال اتصاف نسبت به زمان چگونه است ؟ ممكن است به لحاظ گذشته باشد يا زمان حال و يا آينده . * حال اسناد و نسبت چگونه حالى است ؟ حالى است كه در آن مشتق را بر ذات حمل مىكنند ، و با درست كردن قضيه از آن اتصاف و تلبس خبر مىدهند . اين حال نيز مىتواند در هريك از ازمنه محقق باشد . فى المثل : 1 - كان زيد ضاربا . 2 - زيد ضارب الآن . 3 - سيكون زيد ضاربا . * حال نطق و تكلّم چگونه حالى است ؟ حالى است كه مشتق در حال تكلم و نطق متصف به ذات است . به عبارت ديگر : حال داراى اطلاقات مختلفى است از جمله : 1 - گاهى اطلاق مىشود و مراد از آن حال صدور و حال تلبس ذات به مبدأ است . 2 - گاهى اطلاق مىشود و مراد از آن حال جرى ، نسبت به اطلاق است كه در اينجا متكلم اتصاف را به ذات نسبت مىدهد . * نكتهء قابل توجه در اين دو اطلاق چيست ؟ اينست كه : گاهى دو معناى مذكور باهم جمع شده و متحد مىشوند و گاهى هم مختلف‌اند . * در تبيين مطلب فوق مثال بزنيد ؟ فى المثل : 1 - در ( محمّد ضارب الآن ) ، هم حال اسناد و نسبت اكنون است ، هم حال صدور و