- دونكم :
اين قصيده غراء كه همچون ماه در ميان تاريكى مىدرخشد ، و معانى شگفتى را در بر گرفته ، از ابن ابى شافين تقديم شما باد .
و شيخ لطف اللَّه پسر على پسر لطف اللَّه جد حفصى بحرانى در مجموعه اشعار ( 1 ) خود ، از او قصيده اى در رثاء امام سبط عليه السّلام آورده كه به 71 بيت مىرسد ، آغازش اين است :
- بر اين ويرانههاى خلوت كه مىگذريد ، درنگ كنيد و بشنويد كه چگونه بر از دست دادن ماههاى تابناك نوحه سرايى مىكنند .
- اين ماههاى عالمتاب ، همان سيماى درخشان خاندان مصطفى صلَّى اللَّه عليه و آله است كه در پس ابرهاى ظلمت پوشيده ماندهاند .
- در هر بخشى از اين ويرانهها ، ماهى مسكن گزيده و ابرهاى ماتم چهرهء تابانش را در حجاب كشيده است .
و در همان مجموعه ، اشعارى بالغ بر 42 بيت در رثاى امام سبط عليه السّلام دارد كه مطلع آن اينست :
- دامن حسرت و تأسف را بگستر ، و آرزوى درد ناله سربده ، همانگونه كه كبوتران بر فقدان كبوتران زارى مىكنند ، نوحه سرايى كن .
- بر رخسار زرين خود ، گوهرهاى اشك و ياقوت خونين سرشك را ببار ، و جارى كن .
- بر اين اندوههاى تأسف بار نوحه سرانى كن ، چرا كه بر سرگشتهء محزون ، نوحه سرودن عار نيست .
- دريغ و دردا بر آن وجودى كه از غصه عطشان مرد ، و با شمشير بر آن
هامش
( 1 ) اين مجموعهء شامل اشعار شاعر بزرگ است كه در رثاى امام سبط ( ع ) شعر سرودهاند كه نخستين آنان شريف رضى است بنسخه هايى از آن را در نجف و كاظمين و تهران ديدهام .