و اما گروهى كه از او روايت كردهاند :
1 - سيد أمير محمّد باقر استر آبادى مشهور به ( داماد ) .
2 - شيخ رشيد الدين پسر ابراهيم اصفهانى در اجازهء مورخ بسال 971 .
3 - سيد شمس الدين محمّد پسر على حسينى مشهور به ابن أبى الحسن .
4 - سيد حيدر پسر علاء الدين بيروى ، بنابر آنچه در اجازهء خود به سيد حسين كركى نوشته است .
5 - شيخ أبو محمّد پسر عنايت اللَّه بسطامى ، بنابر اجازه اى كه به سيد حسين كركى داده است .
6 - مولا معانى تبريزى ، بر طبق اجازات بحار ص 134 ، 135 .
7 - ميرزا تاج الدين صاعدى طى اجازاتى كه در ص 135 كتاب الاجازات بحار آمده .
8 - شيخ حسن صاحب معالم ، چنان كه از اجازهء امير شرف الدين شولستانى به مولى محمّد تقى مجلسى بر مىآيد .
9 - ملك على ، بنابر اجازه اى كه در « اعيان الشيعه » ج 26 ص 260 آمده از او روايت كرده است .
10 و 11 - دو پسر معروف او : شيخ بهائى و أبو تراب شيخ عبد الصمد .
و سيد علاء الدين محمّد پسر هدايت اللَّه حسنى خيروى در سال 967 پيش او قراءت كرده است .
آثار و مآثر او
از آثار و تأليفات او ، تأليف ارزنده اى است كه در زير مىآيد :
شرح بر قواعد : دو شرح بر الفيه شهيد - رساله طهماسبيه در فقه - رسالة الوسواسيه - رسالة فى وجوب الجمعه - وصول الاخيار الى اصول الاخبار -